7.43

Οι γείτονες

Οι γείτονες
είναι καινούριοι.
Έχουν καταπράσινο γρασίδι που όταν κουρεύεται κάνει τρομερή φασαρία η μηχανή και με ξυπνάει.
Κι οταν ποτίζεται το βράδυ εκεί που ηρεμώ στη βεράντα
κάνει ξαφνικά ΦΤ-ΤΣ-ΤΣ-ΤΣΣΣ
και καμια φορά βρέχομαι.
Κι έχουν ενα σκύλο που τρομάζει τις γάτες μου
κι ενα μωρό που συνέχεια τσιρίζει και κλαίει
και τα βράδια πλέον πρέπει να χαμηλώνω τη μουσική
και πρέπει, οταν είμαστε στη βεράντα να ψιθυρίζουμε.

Οι γείτονες
όταν κουρεύουν το γρασίδι μυρίζει υπέροχα.
Aπο παιδί λάτρευα αυτή τη μυρωδιά.
Κι όταν ποτίζεται, το βράδυ, θέλω να πηδήξω τα κάγκελα
και ξυπόλυτη να χοροπηδήσω και να παίξω με το νερό
και μούσκεμα να ξαπλώσω στο γρασίδι γελώντας μόνη μου, σαν παιδάκι.
Κι ο σκύλος που έχουν οι γείτονες είναι μια όμορφη μουτσούνα
που της μιλώ απ'το μπαλκόνι
και στρίβει το κεφάλι της μια δεξιά και μια αριστερά
σε κάθε μου πρόταση που συνήθως είναι χαζούλικη. Κάνουμε φοβερές συζητήσεις!
Κι οταν κουνάει την ουρά της είναι σαν να μου χαμογελάει
κι όταν κυνηγάει τις γάτες μου βάζω τα γέλια
γιατί θέλει μόνο να παίξει κι αυτές πανικοβάλλονται και τρέχουν
αλλα το επόμενο λεπτο να'τες πάλι,
ξαναμπαίνουν στον κήπο..
Και η μπέμπα των γειτόνων έχει την πιο γλυκιά φωνούλα
και το πιο γλυκό και ντροπαλό χαμογελάκι.
Και τα βράδια
μαλώνω εγω τους φίλους μου να χαμηλώνουν τη μουσική, τις φωνές μας και τα γέλια μας.
Οχι γιατί "πρέπει",
αλλά γιατί τα όνειρα που θα βλέπει θα είναι σαν εκείνο. Αγνά κι όμορφα.

Και θα μεγαλώσει και το αγνό κι όμορφο
θα αντικατασταθεί απο όνειρα σαν κι αυτά
που μας χαλαν τον δικό μας ύπνο
και αντιστρέφουν τα δικά μας χαμόγελα
και κάνουν τη δική μας φωνή τραχιά.
.....

Πινέλα στα μαλλιά

Όταν ήμουν μικρούλα ζωγράφιζα μανιωδώς τους τοίχους
και συνέχεια με μάλωναν.
Μετά ζωγράφιζα μόνο τους τοίχους του δωματίου μου
και είχα ανακαλύψει οτι μπορώ να την σκαπουλάρω ευκολότερα έτσι
ζωγραφίζοντας πίσω απο έπιπλα, καναπέδες, χαμηλά σημεία,
όπου χωρούσα είτ' εγω είτε μόνο το χέρι μου υπήρχαν γραμμές απο μαρκαδόρους και ξυλομπογιές
θα αργούσαν να τα δουν και να με μαλώσουν πάλι.
Και μια φορά, πρέπει να' μουν 5,
είχα ζωγραφίσει στον τοίχο μου
ενα τεράστιο στρογγυλό χέρι και πάνω στο χέρι είχα βάλει σπιτάκια,
σύννεφα, ενα ψάρι και διάφορα άλλα.
Και θυμάμαι τον απηυδισμένο κι έξαλλο μπαμπά μου
να ξαναβάφει για δεύτερη φορά σ'ενα μήνα, τον τοίχο ανοιχτό ροζ
και να μουρμουράει "δεν μπορώ, δεν αντέχω άλλο"
κι εγω έκλαιγα γιατί θεωρούσα το χέρι αριστούργημα και δεν ήθελα να φύγει
κι αναρωτιόμουν πως στο καλό δεν το βλέπουν αυτό και γιατί το ξαναβάφουν!
Κι αυτοί οι χαζούληδες νομίζαν οτι κλαίω για το μάλωμα.
Αποφάσισα να ζωγραφίζω σε χαρτί
οχι για να μην με ξαναμαλώσουν
αλλά για να σταματήσουν να μου χαλάνε τις ζωγραφιές.
Και κολλούσα τα χαρτιά μου με γάλα στο ψυγείο
και δεν ξεκολλούσαν με τίποτα.

Στο νηπιαγωγείο
όταν ολα τα παιδάκια παίζαν με διάφορα παιχνίδια
εγω έπαιρνα τις ξυλομπογιές
το μπλε ήταν ο μπαμπας, το κόκκινο ήταν η μαμά
το λαχανί ήταν το παιδάκι, το μωβ ήταν μια φίλη κ.ο.κ
και ήταν η οικογένεια μολυβιών και μιλούσε το ένα στο άλλο
και ερωτοτροπούσαν και μάλωναν κι απ' ολα.
Και μετά μπαίναν ξανά όλα στο κουτάκι τους και πήγαιναν για ύπνο.
Δεν ήθελα κούκλες και είχα άπειρες.
Ηθελα κι άλλες ξυλομπογιές
μαρκαδόρους
νερομπογιές και πινέλα.

Στο Δημοτικό ζωγράφιζα το θρανίο μέχρι να γεμίσει.
Και μετά άλλαζα θέση και ζωγράφιζα άλλο θρανίο.
Και μια μέρα, εκεί που ζωγράφιζα μια γοργόνα
στην πάνω αριστερά άκρη του θρανίου μου
μου άρπαξε το τσουλούφι ο κυρ Φώτης και με έβαλε τιμωρία.
Και με έβαλε με γόμα να καθαρίσω ολα τα θρανία που είχα ζωγραφίσει.
Και φώναξε τη μαμά μου για να της πεί
"οχι, φυσικά και δεν προσέχει στο μάθημα. Ζωγραφίζει. ΣΥΝΕΧΕΙΑ.
Δεν αντέχω άλλο.
Είμαι 30 χρόνια δάσκαλος. Πρώτη φορά τέτοιο πράγμα, σηκώνω τα χέρια ψηλά".


Σήμερα είμαι 30 χρονών εγω.
Με τα πινέλα μου συνήθως στερεώνω τα μαλλιά μου
Σήμερα βάφω ανθρώπους με βελόνες και πηχτά μελάνια
και αν το σχέδιο με εμπνέει χάνομαι σ'αυτό
όπως όταν ήμουν μικρή
και κανείς δεν με βάζει να σβήσω τίποτα με γόμες
ούτε με μαλώνει ούτε σηκώνει τα χέρια ψήλά.
Μόνο χαμόγελα
και η αθανασία της ζωγραφιάς δεν έχει ρίζα εγωική
γιατί είναι η αθανασία εκείνου του χεριού στον τοίχο μου
με τα σπιτάκια και τα σύννεφα και το ψάρι και τα διάφορα άλλα
και είναι η αθανασία της παιδικότητας
της έκφρασης και της γαλήνης μου
της αγνότητας.
Και κάπου εκεί
με βρίσκω.

Upon the Hearth the Fire is Red

Home is behind. The world ahead.
And there are many paths to tread.
Thru shadow to the edge of night.
Until the stars are all alight.
Mist and shadows, cloud and shade.
All shall fade. All shall fade.

Cine iubește și lasă..

Păi, cine iubește și lasă,
Cine iubește și lasă
Dumnezeu să-i dea pedeapsă,
Dumnezeu să-i dea pedeapsă:

Târâișul șarpelui
Și pasul gândacului,
Vâjâitul vântului,
pulberea pământului,
pulberea pământului.

Că furnica de-i furnică,
La trup mare, la cap mică,
Și la mijloc subțirică
De umblă pe sub pământ,
Tot se țâne* de cuvânt,
Tot se țâne de cuvânt.

Hai, dar noi oameni botezați,
Dar noi oameni botezați,
De cuvânt suntem lăsați,
De cuvânt suntem lăsați.

Că cine iubește și lasă
Dumnezau să-i dea pedeapsă:
Târâișul șarpelui
Și pasul gândacului,
Vâjâitul vântului,
Pulberea pământului..

Και ξημερώνει 9 Απριλίου..

..And birds fluttered, writing "yes" into the sky

Και πως να μην την αγαπάς αυτή την πόλη?
Με τα μαύρα της, με τα σκατά της, με τα γκρί
με τη βρώμα, με τις φωνές, με το κατσούφιασμα.
Και με τα χρώματά της, με τις μουσικές
και με τα χαμόγελα.
Η αγαπημένη μου στιγμή είναι όταν ανεβαίνω τις σκάλες του μετρό
στο Σύνταγμα και είναι σαν να ανοίγεται κάποιος κόσμος μπροστά μου.
Πάντα υπάρχει μουσική, πάντα υπάρχει κόσμος.
Μια κοπέλα στο μετρό που κάποιον περιμένει,
είναι όμορφη, είναι αγχωμένη και φτιάχνει τα μαλλιά της.
Κάποιος άντρας πλησιάζει απο μακριά, κοιτιούνται, χαμογελούν και χαιρετιούνται.
Και χαμογελάω κι εγω.
Παιδιά, να αγαπιέστε..

Μουσικοί με τα όργανά τους και ανοιγμένη θήκη κιθάρας ή καπέλο στο πάτωμα μπροστά τους για τα ψιλά του κόσμου.
Πότε τζαμαϊκανοί, πότε jazzάδες, πότε ινδιάνοι.. Διάλεξε και πάρε.
Και πέτα το μουντρουχισμό κι απόλαυσέ τo.
Απλά.
Μπορείς? Απλά.

Ρε υπάρχει τόση ομορφιά.

Περπατάω και χαμογελάω ΠΑΝΤΑ, απο μέσα μου αν δεν το κάνω κι απ'εξω μου.
Συναντώ κάποιο απ' τ'αδεσποτάκια της πλατείας. Αυτή τη φορά είναι ο Ρούμπι, με πλησιάζει, δεν του στερώ ποτέ το χάδι του, τον κοιτώ στα μάτια και τιγκάρει πια η καρδιά με γλύκα.
Είναι κοινό μυστικό, άγγιξέ τα. Χαϊδεψέ τα. Κοίτα τα στις ματάρες τους και πες τους μια γλυκιά κουβέντα, μπορεί να μην καταλαβαίνουν τις λέξεις των ανθρώπων αλλά καταλαβαίνουν την ενέργειά σου. Είναι τόσο μαγικά, ναι. Και ξέρεις τι καλό σου κάνουν? Ξέρεις τι θεραπευτικά πλάσματα είναι?
Εχεις κάνει τόσες "λάθος" επιλογές στους ανθρώπους και θα κάνεις κι άλλες ..δεν υπάρχει λάθος, υπάρχει μάθημα και αν είσαι έξυπνος θα καταλάβεις οτι είναι μάθημα αγάπης μέσα απ'τον πόνο. 
Με τα ζώα είναι αλλιώς.
Δεν είναι ποτέ λάθος επιλογή=πόνος. Είναι όμως ΠΑΝΤΑ μάθημα Αγάπης.
The easy way, για εκείνους που χρειάζονται ενα easy way.
Προσπερνάω το συντριβάνι και πηγαίνω προς το φανάρι.
Εχουν μαζευτεί περιστέρια και τρέχω ανάμεσά τους, τα τρομάζω και κάνουν φρρρρρρ τα φτερά τους καθώς πετούν ανάκατα και γρήγορα κι εγω διασκεδάζω,ενθουσιάζομαι και γελάω σαν παιδάκι.
Πετάνε γύρω μου και μου'ρχεται να κλείσω τα μάτια και να ανοίξω τα χέρια, λες και συνέβη κάτι μαγικό, κάτι παράξενο.
Γιατί δεν βλέπεις την ομορφιά στα μικρά?
Αυτά είναι το αληθινό παραμυθάκι, το αληθινό χαμογελάκι, η αληθινή ομορφιά στην απλότητα.
Κάθε φορά.
Κάθε μέρα.

Είναι το μόνο που μου λείπει απο τότε που δούλευα στην Ερμού.
Η μικρή μου καθημερινή μαγεία.
Αυτό και το καθημερινό, πάντα εγκάρδιο και χαμογελαστό "καλημέρα"
στην κυρία με τα λαχεία,
στον κύριο με το πανώ στην πλατεία,
στον περιπτερά,
στον ζωγράφο στη στοά,
στην θυρωρό και μετά στα κορίτσια που μου στέλναν τον καφέ με τις ζωγραφιές και το "καλημέρα Αλις" ζωγραφισμένα στο καπάκι του καφέ.
Λάτρευα το να δουλεύω εκεί και δε γαμιέται και το δίωρο για το πήγαιν'ελα.

Δεν άντεχα τους τοίχους όμως. 
Κι ακόμα δεν τους αντέχω.
Είτε τους φυσικούς, είτε τους ψυχικούς.
Κι οσο κι αν τον βάψεις, όσο και να τον ζωγραφίσεις και να φανταστείς οτι είναι κάτι άλλο, πάντα τοίχος θα είναι.
Σκληρός, απότομος, κρύος.
Πάντα θα είναι ενα μπλοκ.
Πάντα θα απλώνεις χέρι και πάντα θα συναντά κρύα επιφάνεια.
Εκτός κι αν σπάσει.
Για μια φορά ο τοίχος κι οχι το χέρι.
Για μια φορά ο τοιχος κι οχι η πρόθεση.
Για μια φορά ο τοίχος κι οχι η ψυχή.

..Τι σου λεω τώρα ε?

Devotion had a price

You've left me in the filth
You've left me here to die
..Why?

Look at how you've broken me
Can't you see what you have done?
Is it the devil in you?
Or just a selfish heart?

So much loyalty
But devotion had a price
I carried you, I helped you up
But you tried to drag me down
All the fatal blows you've thrown at me
You rubbed it in my face
Now you are dead to me
Your death will set me free

Miles I've walked for you
But you've given not a step
Remember all I've done
How quickly we forget
You've taken me away
So far from who I was
And almost pulled my soul
Right out from under me

You've cast a thousand lashes
I never said a word
Another thousand lashes
Left me screaming at the world

Free, now I'm free
You're dead to me
Now, I'm free.

Low road

"Low Road"
I lost everything
I fell out of a daydream
At the door of a long lost friend
And I cried aloud
Without an inch of pride
I knew I had reached the end
An old and lonely man
Saw me sittin on the curb
He reached out an took my hand
He said I know your song
And I know your name
And there was a time that I felt the same
But it's a low low road
You've gotta roll down
Before you find your way, my friend
And it's a high, high hill
You've gotta climb up
Before you get to the top again
I held on so dearly
To the wrong things in my life
But now I see so clearly
I was walking into my own knife
You've got to get up off that street
Stop looking at your feet
And take a hold of something real
And this old man, took my hand
He looked at me and said, little girl, I understand
That it's a low low road
You've gotta roll down
Before you find your way, my friend
And it's a high, high hill
You've gotta climb up
Before you get to the top again
And there was a time that I thought that I knew it all
And there was a place that I thought I could call my own
But it all came crashing down and I looked around
And I knew that things would never be the same

Shove those guns up your ass then pull the trigger. There..Much better :)

Canned hunting is the sick practice of killing an animal in a fenced enclosure for fun.

Most trophy hunters try to disguise their canned hunts as real hunts in the wild, but ALL trophy hunts of white lions are done inside enclosures. Canned hunting is a very controversial form of hunting (it is actually not real hunting), one of the main rules of ethical hunting is that it is a fair chase between

the animal and the hunter. High fences stop this been fair chase as the animal has no means of escaping. I have seen videos of some canned hunts where lions are running away and trying to escape and just bouncing off the perimeter fence as a tourist blasts it with a high powered weapon, it is very shocking to see.

Legal to kill a white lion but ILLEGAL to save the life of one! Read this shocking recent story:http://www.whitelions.org/index.php?option=com_zoo&task=item&item_id=24&Itemid=1

The life of a lion in the canned hunting industry:

A few days after the lion is born it is taken from its mother, this is highly destressing for the cubs and the mother. The mother is taken away and made pregnant again, her sole purpose is to be a breeding machine for the trophy hunting outfitter. She spends her whole life giving birth and having her cubs ripped away from her, and she never gets the chance to be a mother. Once her body is useless and can no longer have cubs she is either offered to be shot for a bargain price or just thrown in for free as part of another hunt.

When the cub is taken from its mother it is sent to a petting zoo or a volunteer project, where tourists pay to interact with the cubs. This is very distressing for the cubs who have no means of getting away, cats sleep a lot and cubs especially but they cannot do this because of been constantly picked up for photographs. Volunteers pay thousands of dollars to work on projects that promise that they will be one day released. Volunteers do not care to do any research and realise that any hand raised lion in South Africa cannot be released. These volunteers believe they are doing a good thing but they are just filling the pockets of these murderers and keeping this sick industry alive.

Once the lion is no longer a cub it is sent back to the trophy hunting farm, where it can grow into a suitable trophy for a tourist to shoot. http://www.facebook.com/photo.php?fbid=352193494860952&set=a.315784881835147.72724.225598740853762&type=3&theater

When it comes time for the lion to be shot, it is released into the larger enclosure. The killers drive around the enclosure looking for the tame, hand raised lion. Meat is often hung out and they wait for the lion to start eating and then open fire as it eats.

I have seen many videos of these hunts and they are shocking, any person who takes part in one of these hunts is a disgrace to the human race. Often the tame lion will be laid undreneath a tree and as it sees the people approach it just glances over and glances away, as it does not see people as a threat. The cowards open fire and take pleasure in watching the animal roll around the floor in agony, then watch the life drain out of its body.

The aftermath is shocking as they parade the dead lion for ridiculous photos as they stand over the lifeless corpse of the tame, hand raised lion. They then return home to their countries to tell tales of how they killed a big bad dangerous man eating lion (they never mention they killed a tame, bottle fed lion inside an enclosure).
http://www.youtube.com/watch?v=YPMZ9mRcn50

Trophy hunting companies have now found another way to profit from the lions they kill, they are now starting to sell the bones to the Asian medicine market. This is the same market that has wiped many species off the face of the planet and is the biggest threat to tigers and rhino today, the scariest thing is that the South African government are allowing them to do this legally. http://www.youtube.com/watch?v=wVPxfYFj7Yg

Illegal rhino poaching has risen 3000+% in the past five years and this could happen to lions as well, we are starting to the the exact same patterns with lions as what happened to rhinos, but the SA government do not appear to care. South Africa are even allowing tigers to be shot inside enclosures and their bones sent to Asia. http://www.lionaid.org/blog/category/canned-lions

Avaaz recently started an advertising campaign in airports calling for president Zuma to put an end to the sick lion bone trade. It took around one week for president Zuma to order the posters be pulled down. Avaaz have started an online petition which already has over 700,000 signatures calling for an end to the lion bone trade.
http://www.avaaz.org/en/1_million_to_ban_the_lion_trade_fbb/

Her name is Alice

Her Name Is Alice

(If I had a world of my own everything will be nonsense)
(Nothing will be what it is because everything will be what it isn't)

I invite you to a world where there is no such thing as time
And every creature lends themself to change your state of mind
And the girl that chase the rabbit drank the wine and took the pill
Has locked herself in limbo to see how it truly feels
To stand outside your virtue
No one can ever hurt you
Or so they say

Her name is Alice (Alice)
She crawls into the window
Through shapes and shadows
Alice (Alice)
And even though she is dreaming, she knows

Sometimes the curiosity can kill the soul but leave the pain
And every ounce of innocence is left inside her brain
And through the looking glass we see shes painfully returned
But now off with her head I fear is everyone's concern
You see there's no real ending
It's only the beginning
Come out and play

Her name is Alice (Alice)
She crawls into to the window
Through shapes and shadows
Alice (Alice)
And even though she is dreaming
She's unlocked the meaning for you
This kingdom good riddance
Her freedom and innocence
Has brought this whole thing down.

Her name is Alice.
(Alice)
She crawls into to the window,
Through shapes and shadows.
Alice.
(Alice)
And even though she is dreaming,
Shes unlocked the meaning.

(Red knight. White knight. Marching into the fight. Drink me. Shrink me. Fill me to sink me.)

(Red knight. White knight. Marching into the fight. Drink me. Shrink me. Fill me to sink me.)

Shes unlocked the meaning for you.

(In contrary wise what it is it wouldn't be)

(And what it wouldn't be it would)

(You see?)

...Pay attention to whom you share your intimate energy with. Intimacy at this level intertwines your aural energy with the aural energy of the other person. These powerful connections, regardless of how insignificant you think they are, leave spiritual debris, particularly within people who do not practice any type of cleansing, physical, emotional or otherwise.

The more you interact intimately with someone, the deeper the connection and the more of their aura is intertwined with yours.

Imagine the confused aura of someone who sleeps with multiple people and carries around these multiple energies? What they may not realize is that others can feel that energy which can repel positive energy and attract negative energy into your life.

I always say, never sleep with someone you wouldn’t want to be. ~Lisa Chase Patterson

one to bind them all

Αγαπητέ παντρεμένε,

Σ'ευχαριστώ για τα κοπλιμέντα και σ'ευχαριστώ για την ειλικρίνεια.
Αναρωτιέμαι όμως, όταν έκανες πρόταση γάμου σ'εκείνη τη δύστυχη κοπέλα που δέχτηκε,
είχες κατα νου οτι αυτό σημαίνει κάτι τεράστιο, σημαίνει δέσμευση και αν μη τι άλλο υπόσχεση σεβασμού, εκτίμησης, αγάπης και αφοσίωσης?
Αναρωτιέμαι, άραγε, γιατί παντρεύονται οι άνθρωποι σήμερα αν ξεχνάνε τόσο εύκολα ή αν δεν έχουν καταλάβει τι σημαίνει πραγματικός,μοναδικός έρωτας. Πείτε με παραμυθατζού,δεν θα το αρνηθώ, πείτε με χαζή(θα την φάτε την Παναγία) αλλά νομίζω οτι στους 2 τρίτος ποτέ δεν χώρεσε..
Μη κοιτάς που ο κόσμος είναι γεμάτος από ψεύτικους, μην κοιτάς που το "απαγορευμένο" θεωρείται γλυκό.. Τόσο γλυκό όσο και το να ξερνάς τη μαυροδάφνη που ήπιες. Τόσο γλυκό.
Αναρωτιέμαι ρε πούστη μου,τι είναι αυτό που ωθεί τους ανθρώπους να είναι τόσο ανέντιμοι? Γιατί γαμώτο κάνετε σχέσεις αν δεν έχετε τις μπάλες να τις κάνετε σωστά? Γιατί γαμώτο σκέφτεστε με το πουλί σας? Γιατί όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου απ' τη στιγμή που κανείς σας δεν ξέρει τι θέλει και παίζει με τις καρδιές των άλλων που, surprise, μπορεί να ξέρουν τι θέλουν. Γιατί πρέπει να κάνετε κακό σε αυτούς που αναθεμα την ώρα και τη στιγμή,σας αγάπησαν..

Αγαπητέ παντρεμένε,
Χέστηκα για σένα αλλά εσυ με έκανες κι ένιωσα βρώμικη και αρνούμενη ευγενικά την πρότασή σου, απο μέσα μου φανταζόμουν να σε χτυπάω στον τοίχο ξανά και ξανά, να την πληρώσεις εσύ για όλα αυτά που εχω στο κεφάλι μου και με βασανίζουν τον τελευταίο καιρό όσον αφορά την αγάπη και τους ανθρώπους που τη βάζουν στα βρώμικα στόματά τους.
Αγαπητέ παντρεμένε,
μα ΦΥΣΙΚΑ σε πιστεύω οτι τελευταία δεν τα πας καλά με τη γυναίκα σου και ΦΥΣΙΚΑ δεν το λένε όλοι οι παντρεμένοι αυτό όταν θέλουν να την κερατώσουν. Είναι σχεδόν διασκεδαστικό να τους παρακολουθείς να προσπαθούν να σε πείσουν.
Γιατί άνθρωπέ μου δεν καταλαβαίνεις οτι όταν σου λεω να κόψεις τις μαλακίες και να πας σπίτι στη γυναίκα σου και να την πάρεις μια αγκαλιά μου λές να σκάσω γιατί θα με φιλίσεις και δεν με πιστεύεις οταν σου λεω οτι έτσι και πλησιάσεις θα σε αφήσω ευνούχο?
Οχι μόνο γιατί είμαι ερωτευμένη με κάποιον, οχι μόνο γιατί είμαι στον χώρο εργασίας μου και δεν σε εχω ήδη ξεφτιλήσει που με στρίμωξες, με άγγιξες χωρίς την άδειά μου και παρ'αυτά παρέμεινα ευγενική γιατί είσαι φίλος του αφεντικού που δεν έχει πάρει πρέφα τη λιμουτσιά σου. Γιατί δεν καταλαβαίνεις οτι θέλω να σε κάνω κιμά γιατί σκέφτομαι την γυναίκα που σε περιμένει στο σπίτι... Λέγεται αλληλεγγύη μάγκα παντρεμένε κι αφού εσύ την κοπέλα αυτή δεν τη σκέφτεσαι, την σκέφτομαι εγω.  Οπως θα έπρεπε να σκεφτεί η κάθε γυναίκα και θα ήθελα να σκεφτούν κι εμένα αν ο δικός μου άντρας έκανε κάτι ανάλογο.
Γιατί πιστεύω στο κάρμα και δεν θα ήθελα ποτέ να είχα κι εγώ άντρα σαν εσένα. Γιατί όσο ωραίος κι αν είσαι, παραμένεις ενας σιχαμερός πέφτουλας που δεν ξέρει να σέβεται και δεν του αξίζει σεβασμός. Και στην τελική αν έχεις προβλήματα στο γάμο σου κάνε σεξ με την γυναίκα σου και μην το ζητάς από μενα. Ούτε "να περάσουμε καλά", ούτε τίποτα.
Σίγουρα θα βρείς πολλές εκεί εξω που μετά χαράς θα πηδήξουν στο κρεβάτι μαζί σου και δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα αλλά δεν ανήκω κι εγω σ'αυτές. Οπότε ΜΗΝ με ακολουθείς στο booth μου, μην με στριμώχνεις, μην σβήνεις τα φώτα και πάνω απ'ολα μην με ξαναγγίξεις,μην ξαναπλησιάσεις ούτε το λαιμό μου ούτε τα χείλη μου γιατί θα σου βάλω το τροφοδοτικό στον κώλο πριν σε στείλω πίσω στη γυναίκα σου με καινούριο τατουαζ στο μέτωπο που θα γράφει ΜΑΛΑΚΑΣ.
Ετσι, επειδή μου το'παιξες μάγκας "εγώ είμαι ξεκάθαρος κι έτσι καμιά δεν με έχει πει μαλάκα".
Ηρθε η ώρα μάλλον να στο πεί κάποιος.

Φυσικά και σε έδωσα στο αφεντικό όταν έφυγες. Φυσικά και δεν θα μ' εψηνε να το μάθει η γυναίκα σου αλλά από την άλλη ίσως χρειάζεται wake up call προτού αποκτήσει παιδάκι μαζί σου και μετά της καταστρέψεις μια για πάντα τη ζωή.. Είσαι και 30 χρονών γόμαρος, πότε πρόλαβες και την βαρέθηκες? Η μήπως σου έβαλε κανείς το πιστόλι στο κρόταφο όταν την παντρευόσουν?
Δεν ξέρω και δεν με ενδιαφέρουν τα προβλήματα που προφανώς έχεις στο γάμο σου. Λύστα.
But you're fucking incapable of doing that so fuck off.
Χάνω πίστη καθε μέρα,κάθε στιγμή,κάθε δευτερόλεπτο που περνάει, στους ανθρώπους.. 

 

Συνταγές - Κοτόπουλο με Ουϊσκι

 Τρέμε Βέφα, Τζεϊμι Ολιβερ κρύψου, ήρθα με συνταγή:

Kοτοπουλο με ουισκι 

*"Αγοράζετε ενα κοτόπουλο 1200 γρ. και ενα μπουκάλι Ουίσκι.*
*Προβλέψτε , αλάτι, πιπέρι, ελαιόλαδο, και μπείκον σε λωρίδες.*
*Για καλό και για κακό βεβαιωθήτε οτι εχετε και ενα βάζο μαγιονέζα.Τυλίξτε το κοτόπουλο με τις λωρίδες, αλατοπιπερώστε, και ρίξτε μία υποψία ελαιόλαδου.Προθερμάνετε τον φούρνο σε μεσαία θερμοκρασία, (220 βαθμοί ή θερμοστάτης στο 5 ) για 10 λεπ...τά.*
*Σερβιριστήτε ενα ποτήρι Ουισκι και πιειτε το. *
*Βάλτε το κοτόπουλο στον φούρνο αφου πρώτα το τοποθετήσετε σε καταλληλο σκευος.*
*Βάλτε και πιειτε ακόμα ενα ποτήρι Ουισκι.*
*Επαναλάβατε αυτο το βήμα αλλες δυο φορές.*
*Μετά απο ένα τέπαρτο φουρνίστε το ανοιγμα για να επιγλέψετε το κλείσειμο του ψοτόπουλου.*
*Λιάστε ξανά το ουικάλι του Μπίσκη και καπιατήτε μια καλή λουγία.*
*Μετά απο ενα κετα.. οχι πέταρτο της ώρας, αργότερα τελος πάτνων ..κλιτρίστε μέχρι τον μπούρνο, ανοίφτε την χόρτα, ξεγυρνίστε, απαναδονήστε, βάλτε τελος παντων το φωτόπουλο απ την αλλη, καφήστε σε μια λωκο καλέκρα και καβετάστε κανα΄΄δυό φατήρια Κίσκη αμόκα. Νυστε, λυστε ψηστε το κουφόλουπο για μιση φώρα ακόμα .*
*3 λοτήρια αρφότερα ..Ζαμέψτε το γατόπουλο απο χαμω, ( επεσε το μακαλισμένο) , καφαρίστε το, και γάλτε το σε μιάτο. *
*Φτάτε τα κούτρα σας απο το νέσιμο στο κάτωμα απ τα γάδια που μυθικαν στα κλαπάκια της μουζινας, μην αποχειραθητε να κησωθειτε, μια φαρά ειμαστε εδω μάτω, απομελειώστε το δουκάλι του Ρίσκια, ργόμπερα σαρθήτε ως το κρεμάτι και κοιθωμητε ως το χρωι. *
*Την επομενη μέρα , παρτε μια ασπιρινη.*
*Πηγαινετε να φάτε κρύο kοτόπουλο με μαγιονεζα και καθαρίστε το μπουρ δέλο που δημιουργήσατε στην κουζινα.
την αλλη βδομάδα θα δοκιμασουμε την Κρητικη συνταγη :
Κατσικακι με τσικουδια !!!"

Σύνταγμα, 29/06/2011

Syntagma 29/06/2011 from GEORGIOS TSIOLIS on Vimeo.

Αυτό το βίντεο δημιουργήθηκε εξ'ολοκλήρου από τον Andreas Alter, ο οποίος κατέχει και τα πάσης φύσης πνευματικά δικαιώματα!! Κατά τον δημιουργό, οποιοσδήποτε διαμοιρασμός του συγκεκριμένου οπτικοακουστικού υλικού, είναι όχι μόνο ΘΕΜΙΤΟΣ αλλά και ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΟΣ!!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΑΝΤΡΕΑ!!!

The magical begging bowl

When you desire something, your joy depends on that something. If it is taken away, you are miserable; if it is given to you, you are happy. But only for the moment! That too has to be understood. Whenever your desire is fulfilled it is only for the moment that you feel joy. It is fleeting, because once you have got it, again the mind starts desiring for more, for something else.

Mind exists in desiring; hence mind can never leave you without desire. If you are without desire, mind dies immediately. That's the whole secret of meditation.


A beggar knocks on the door of an emperor; it is early morning. The emperor was coming out for a morning walk in his beautiful garden; otherwise it would have been difficult for the beggar to have an appointment with him. But there was no mediator to prevent him.

The emperor said, "What do you want?" The beggar said, "Before you ask that, think twice!" The emperor has never seen such a lion of a man; he has fought wars, has won victories, has made it clear that nobody is more powerful than him, but suddenly this beggar says to him, "Think twice of what you are saying, because you may not be able to fulfill it!"

The king said, "Don't be worried, that is my concern; you ask what you want, it will be done!"

The beggar said, "You see my begging bowl? I want it to be filled! It does not matter with what, the only condition is that it should be filled, it should be full. You can still say no, but if you say yes, then you are taking a risk."

The emperor laughed. Just a beggar's bowl... and he is being given a warning? He told his premier to fill the beggar's bowl with diamonds, so that this beggar would know who he was asking.

The beggar again said, "Think twice." And soon it became apparent that the beggar was right, because the moment the diamonds were poured into his begging bowl they simply disappeared!

The word began to spread like wildfire in the capital; thousands of people arrived to watch. When the precious stones were finished the king said, "Bring out all the gold and silver, everything! My whole kingdom, my whole integrity is being challenged." But by the evening everything had disappeared and there were only two beggars left--one used to be the emperor.

The emperor said, "Before I ask your forgiveness for not listening to your warning, please tell me the secret of this begging bowl."

The beggar said, "There is no secret. I have polished it, made it look like a bowl, but it is a human skull. You go on pouring anything into it and it disappears."

The story is tremendously meaningful. Have you ever thought about your own begging bowl? Everything disappears--power, prestige, respectability, riches--everything disappears and your begging bowl goes on opening its mouth for more. And the "more" takes you away from this. The desire, the longing for something else takes you away from this moment.

There are only two kinds of people in the world: the majority are running after shadows; their begging bowls will remain with them till they enter their graves. And a very small minority, one in a million, stops running, drops all desires, asks for nothing--and suddenly he finds everything within himself..

Αγανακτώντας με στυλ

Κυρίες μου, κυρίες μου, κυρίες μου...
Ναι, σε σας απευθύνομαι που κατεβήκατε στο Σύνταγμα σαν χριστουγεννιάτικα δέντρα για να φύγετε μίζερες που χάλασαν τα μαλλιά, χάλασε το περίτεχνο μακιγιαζ σας από τον ιδρώτα που νομίζατε θα χύνατε στα σατεν σεντονάκια σας με το καινούριο γκομενάκι που είχατε σκοπό να τσιμπήσετε κάπου μεταξύ μούτζας και φτιαξίματος της φράτζας.

Ωραία.
Εστω οτι κατεβήκατε στο Σύνταγμα να διαδηλώσετε. Θυσιάσατε το στυλ σας? Με τόσο κόσμο εκεί, σκεφτήκατε ποτέ το φαίνεσθαι? Τς.. Κορίτσια δε θέλω τέτοια!
Αχ, υπάρουν κάμερες, ΠΩΣ θα εμφανιστούν τα μούτρα σας έτσι? Κι αν αύριο-μεθαύριο σας δείτε σε καμιά ανάρτηση τσαντιριού(σόρι, γι'αυτό σας έχω) και η μάσκαρα έχει τρέξει? Τι θα πεί το facebook? Οι φίλες σας? Το κοσμοψόλιταν?
FEAR NO MORE! Εδώ είναι ο απόλυτος οδηγός "Το Στυλ της Διαδήλωσης".
Δε χρειάζεται να μ'ευχαριστείτε, για σας τα κάνω όλα. (εκτός από τζάμια,ταβάνια και σιδέρωμα).
E,ναι λοιπόν! Τώρα η αγανάκτηση είναι σικ, το τέλειο μανικιούρ δίνει άλλο αέρα βρε παιδί μου στη μούτζα.
Αλλωστε μη ξεχνάμε, μπορεί πάνω στην αναμπουμπούλα να γνωρίσετε
τον έρωτα της ζωής σας εβδομάδας, σα λέτσοι θα είστε?
ΟΧΙ τρυφερές πριγκιπισσούλες μου!
Με τις πολύτιμες συμβουλές του σοβαρού,έγκριτου, σοβαρού,επιστημονικού ενδιαφέροντος (το είπα το "σοβαρού"?) άρθρου (κλικ στο "άρθρου" ξανθιές μου) τώρα κάθε τζόβενο γυναίκα διαδηλώνει χωρίς φόβο και πάθος αλλά με πάθος και στυλ!

Και μη μου ανησυχείτε λουλουδάκια μου, κανείς δε θα σας ρωτήσει αν ξέρετε για ποιό πράγμα διαδηλώνετε, κανείς δε θα ταλανίσει τα γκλίτερ μυαλουδάκια σας αφού κατα πάσα πιθανότητα θα νιώσουν μικροσκοπικοί κάτω από το βάρος του κύρους των δωδεκάποντών σας τα οποία ως γνωστόν δηλώνουν δυναμισμό και σιγουριά. Στην περίπτωση που προτιμήσετε τα ταπεινά all stars, φροντίστε να είναι φετινής κολλεξιόν μη σας πούν και χθεσινές. (είναι ασφαλής επιλογή, όλες οι επαναστάτριες αυτά φορούν) Βρε! Τώρα που το σκέφτομαι, γιατί να μην τα συνδυάσετε? Επανάσταση,θηλυκότητα και γούστο σε ενα!
Το στυλιστικό τμήμα του μπλογκ ετούτου έψαξε,βρήκε και σας προτείνει αυτά τα αριστουργήματα:
Κρίση ξε-κρίση πάντα επενδύουμε σε ενα ζευγάρι σικάτα και πάνω απ'ολα καλόγουστα παπούτσια για κάθε event. Δε θέλω τσιπιές τώραααα!

Τσιρίξτε την αντίθεσή σας (απλά φωνάξτε ο,τι λένε και οι άλλοι κι αν δε θυμάστε τα λόγια ή το λόγο που βρίσκεστε θυμωμένες έξω απο τη Βουλή δεν πειράζει. Ανθρωποι είμαστε)
Τσιρίξτε με χάρη αλλά ποτέ σε τονικότητα ίδια ή χαμηλότερη από του δίπλα- δεν είναι θηλυπρεπές αυτό,όλοι το ξέρουμε. Πάνω απ'ολα είμαστε κυρίες.

Οταν περάσει από μπροστά σας κάμερα, τεντώστε το λαιμό όσο μπορείτε, ρουφήξτε μάγουλα,κοιλιές,προγούλια και λάμψτε! Αυτή είναι η στιγμή σας. Σίγουρα θα σας σχολιάσουν όλα τα ειδησεογραφικά,θα είστε αναμφισβήτητα το πρόσωπο σε όλα τα εξώφυλλα, θα σας ερωτευτεί παράφορα όλη η Βουλή και θα αποφασίσει οτι για τα μάτια σας παρατάνε τα πάντα,μπορεί να δεχτείτε προτάσεις γάμου κι αυτή η Μερκελ (δεν χρειάζεται είπαμε να ξέρετε ποιά είναι, εσείς να είστε όμορφες μόνο) θα σκάσει από το κακό της που είστε τόσο θεές κι αυτή μια άσχημη 'κει πέρα.

Καλό θα ήταν να έχετε και μια εξτρα αλλαξιά μαζί σας, ενα φόρεμα κοκτεϊλ στα χρώματα του καλοκαιριού που είναι must, είναι καλή επιλογή καθώς είναι αερινο,μοδάτο και σεξι.
Προτείνουμε, για εξτρα εφέ να είναι στα χρώματα της σημαίας μας. Γιατί μη ξεχνάτε, είμαστε πάνω απ'ολα πατριώτισσες.


Το ακροδεξιό (σύμπτωση βρε) εγγυάται πως θα κλέψετε τις εντυπώσεις με το γκλάμουρνες. Φορέστε το άφοβα.

Το νεσεσερ με ολα τα καλλυντικά, βούρτσα και λακ, οδοντόβουρτσα,πιστολάκι, κρέμα αυτομαυρίσματος και ταμπόν είναι optional αλλά αν χωράνε στην τσάντα καλό είναι να τα πάρετε κι αυτά γιατί ποτέ δεν ξέρετε είπαμε σε ποιανού διαδηλωτή την αυλή το σπίτι μπορεί να ξυπνήσετε.. *wink-wink*

Για να δώσετε δραματικό τόνο στην εμφάνισή σας (και να ταιριάζετε με το happening φυσικά), το μακιγιαζ πρέπει να είναι βαρύ, τόσο που τα αγανακτισμένα βλεφαράκια σας θα πέφτουν από τις στρώσεις της -αδιάβροχης- μασκαρας. Μη, μηηηηη μου λέτε πως υπερβάλλω, σκεφτείτε πως είστε η Monroe στο αγανακτισμένο της. ΑΠΟΛΥΤΑ σεξι !

Μαλλάκια τώρα: Γίνετε οι ντίβες της βραδιάς με ενα ωραίο μαζεμένο σινιόν σαν αυτό:



και τα απαραίτητα αξεσουάρ για να μη σας πούνε βαρετές και προς Θεού μη βγείτε με τα μαλλάκια λυτά γιατί όπως όλοι ξέρουμε στο Σύνταγμα σας τραβάνε άγνωστοι τα μαλλιά. (?) -Απευθυνθείτε στο άρθρο γι'αυτό,οχι σε μένα,δε ξέρω.


Τώρα πια με τη βοήθεια των συμβουλών αυτών θα είστε σωστά προετοιμασμένες και μπορείτε πλέον να ξανακατεβείτε Σύνταγμα και να διαδηλώσετε χωρίς να ξέρετε γιατί.
Κάντε με περήφανη μικρές μου πεταλουδίτσες και.. Σκίιιιιιιστε!





Σημείωση:
Ευχαριστώ το "Μαρούλι". Χωρίς εκείνη θα αγνοούσα την ύπαρξη του καταπληκτικού άρθρου στο womenonly.gr . Προτείνω τη μετονομασία του site σε thlivero.gr. καθώς συναγωνίζεται επ'αξια το κοσμοψόλιταν καταφέρνοντας να μου προκαλέσει στομαχικές διαταραχές.

Hand of Doom*

Σήμερα μαθαίνω να πληκτρολογώ μόνο με το αριστερό μου χέρι :-D
Και ναι, εκνευρίστηκα ήδη και είμαι ακόμα στην δεύτερη γραμμή του κειμένου.
Η όμορφη ιστορία:
Πολεμούσα σήμερα το πρωί με τις σκοτεινές δυνάμεις του κακού που θέλαν να φάνε την ανθρωπότητα και με περικυκλώσαν,ήσαν πολλοί και ήσαν δυνατοί.Και ύπουλοι ήσαν κι έτσι πάνω στη μάχη τραυματίστηκα. Επεσα ηρωικά.
Η σκληρή not-so-cool αλήθεια:
Κάηκα ο μαλάκας με το κερί της αποτρίχωσης. Ναι. Και καθώς χύθηκε όλο πάνω μου έσκουξα σαν γουρούνι.
Κάπως έτσι λοιπόν βρέθηκα πρωινή βολτούλα στα επείγοντα του Ασκληπιείου με ενα χέρι τίγκα στο κολλημένο κερί(αυτή η μαλακία δεν ξεκολλάει με τίποτα) κομμάτια δέρματος να κρέμονται ανέμελα και ενα συνδιασμό, φουσκαλων που πότε πρόλαβαν να σχηματιστούν και να σπάσουν κανείς δεν ξέρει, αίματος με κάτι άλλο υγρό που δεν έχω ιδέα τι ήταν. Πάντως το θέαμα ήταν αρκετά..εμ.. ενδιαφέρον.
Πήγαινα πανικόβλητηΉμουν πάρα πολύ ψύχραιμη. Μου δώσαν τις πρώτες βοήθειες, αντιτετανικό στον ώμο και παυσίπονη ένεση στον κώλο(καθαρό βρακί..τσέκ!) ,πλύσιμο,κρέμα και γάζες και μου δήλωσαν πως τώρα πρέπει να πάω να τσεκάρω αν θα με δεχτούν για χειρουργείο στα γρήγορα αλλιώς να πάω σε εφημερεύον γιατί μαζί το κερί θα φύγει και το δέρμα. Εβλεπα τον οίκτο στα μάτια τους όταν είπαν "κορίτσι μου να πας όσο πιο γρήγορα μπορείς, έχεις πρόβλημα". Φακ.
Πήγα να βάλω τα κλάμματαΤο δέχτηκα κι αυτό ψύχραιμα.
Τουλάχιστον πρόλαβα να βγάλω το μουστάκι, κάτι είναι κι αυτό!

Στα τακτικά χειρουργειοτέτοια τελικά δεν με δεχτήκαν αλλά μου την ψιλοέπεσε ενας τύπος που, να'ναι καλά, ξεσκίστηκε να με βοηθήσει με την γραφεοκρατία (γιατί που παααα ρε χωρίς να έχεις περάσει από ουρές σε δυο διαφορετικά ταμεία για να βγάλεις ενα χαρτί με το οποίο θα βγάλεις άλλο χαρτί για να βγάλεις κάρτα για να σε κοιτάξουν) Τα΄κανα λοιπόν όλα αυτά όσο περίμενα τον αδερφό μου να ηρεμήσει την κυρα μαμά μου που είχε φρικάρει και σπαραχτικά έλεγε "το παιδί ζωγραφίζειιιιιι, πάει το χέρι!Να βρούμε πλαστικό χειρούργο,θα χάσει την αφή της?Το χεριιιιιι". Οπως καταλαβαίνετε, αγαπητοί μου αναγνώστες εκεί άρχισα να σκέφτομαι οτι είμαι χωμένη στα σκατά.
Γέλαγα σαν υστερικό όμως και έκανα αστειάκια όλη την ώρα (αυτή η παυσίπονη γαμάει τελικά, μπορεί να πονούσα ακόμα αλλά τη διάθεση την έφτιαξε). Αφού έκανα λοιπόν τον χάχα του νοσοκομείου ξεκίνησα για το δεύτερο γύρο.
Ευαγγελισμός.Yeah.
Θα αφήσω τις gruesom λεπτομέρειες απέξω, μπορεί να τρώτε.
Θα σας πω μόνο πως ο διευθυντής είναι απο τους πιο καλούληδες τύπους εβερ. Καταλήξαμε αυτός να μου "φτιάχνει" το χέρι κι εγώ ταυτόχρονα να τον ξεματιάζω, την γιατρό-φίλη του μπρό μου (άλλη απίστευτη γκόμενα από κει..) αφροδισιολόγος-δερματολόγος, να βγαίνουμε φωτογραφίες με το αηδιόπραμα που μόνο επειδή έχει δάχτυλα καταλαβαίνεις οτι είναι χέρι, πριν το τυλίξει με τα 7 κιλά γάζες που έχει τώρα.
Είναι γλυκούλι, μοιάζει με λευκό γάντι του box.
Τα καλά νέα είναι οτι overall είμαι ok. Τα κακά νέα είναι οτι είναι 2ου βαθμού τα εγκαύματα και το κερί θα φύγει σε 5 μέρες και σιγά σιγά με κάθε αλλαγή της γάζας.Μαζί με το δέρμα. Κι εκεί θα δούμε τελικά πόσο χοντρή είναι τελικά η ζημιά. Ξαναφάκ.
Επίσης πονάει σαν πουτάνας γιος -obviously. Αλλά κρατάω τα καλά. Δεν πειράχτηκαν νεύρα και οι ουλές που θα μου μείνουν(κλαίω από μέσα μου αυτή τη στιγμή) αντιμετωπίζονται και θα έχω πάντα μια ιστορία να λέω όταν με ρωτήσει κάποιος "ποιό είναι το πιο ηλίθιο πράγμα που έχεις κάνει?"
Με περιμένουν ενα κουτί αντιβίωση τώρα και mesulid για επιδόρπιο.

Α, να περάσω και το κοινωνικό μου μήνυμα γιατί μπορώ: Τέλος στη δικτατορία της αποτρίχωσης κύριοι, τέλος στη τυρρανία του κεριού στο μικροκυμμάτων!
Αβε μουστάκια! Πετάξτε τα σουτιέν!(οχι αυτό είναι άσχετο)
Από σήμερα πίθηκος, δεν ξαναπιάνω κεριά και χαλάουες πριν πιώ καφέ το πρωί, είναι πιο επικίνδυνα κι από μουτζαχεντίν με περίοδο.




*

Τι κάνουν οι άνθρωποι όταν βγαίνουν ραντεβού?

ΛΕΝΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΨΕΜΑΤΑ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ
ΚΑΙ ΑΝ ΤΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΝ, ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΞΑΝΑ
ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ.
-ΘΑΝΑΣΗΣ, 10 ΕΤΩΝ

Κάνε ριβαϊβ τώρα και την ηρεμία μου

Experiments in the Revival of Organisms

Assbook

Αγαπητοί αναγνώστες.
Το ποστ αυτό ορίτζιναλι είχε τον τίτλο "Βλακεία". Ψάχνοντας για συνώνυμα γιατί η λέξη "βλακεία" παραέχει χρησιμοποιηθεί και θέλω να ξεχωρίζω να βρώ κάτι καλύτερο, κατέληξα στην εξής ερωταπάντηση: "Που κρύβεται η περισσότερη και τρού βλακεία?"

Ντιν ντιν ντιννν!! (αυτό ήταν καμπανάκια-φωτάκια που αναβοσβήνουν όποτε μου έρχεται καμιά καταπληκτική ιδέα. Πές οτι η ευφυία μου εκφράζεται απλώς)
Σήμερα θα μιλήσουμε για το φεισμπουκ. Aha, και νομίζατε ατιμούλικα οτι δεν θα το έκανα :p.

Κακά τα ψέμματα, διατηρώ κανονικά σελίδα και έχω και φωτογραφίες posted και ναι δεν ντρέπομαι να ομολογήσω πως υπήρξα κι εγώ θύμα του Ζούκερμαλάκα-πως-τον-λένε-τελος-πάντων.
Με το assbook μπορώ και παρακολουθώ τις ζωές των άλλων, ξέρω ποιός δεν φροντίζει τα σπαρτά του, ποιός χώρισε και ποιός πέρασε καλά χθες το βράδυ. Ξέρω τις απόψεις των άλλων πάνω στη πολιτική χωρίς να έχω κάνει καμία απολύτως συζήτηση , ξέρω ποιός νιώθει μόνος απόψε και ποιανού το τοστ κάηκε το πρωί. Ξέρω επίσης ποιός δεν έχει ζωή.
Εγώ. Ολοι εσείς εκτός από μένα.

Τα παιχνίδια.
Όταν συνειδητοποίησα ενα βράδυ γυρνώντας από τη σχολή οτι πρέπει να βιαστώ να γυρίσω σπίτι γιατί σε 7 λεπτά θα είναι έτοιμα τα σοκολατένια κεϊκ μου κι αν δεν προλάβω θα καούν, κάτι μέσα μου έσπασε. Οχι η καρδιά μου, ούτε τα συναισθήματά μου αλλά το φράγμα της βλακείας. Θεέ μου τι είχα απογίνει? Γύρισα σπίτι και με το ζόρι ΔΕΝ έτρεξα να σώσω τα κεϊκ μου. Αντ' αυτού πίεσα τον εαυτό μου να αλλάξει, να βάλει πυτζάμες, να φτιάξει τσαϊ και μετά να ανοίξει το λαπτοπ. Εστριψα ενα τσιγάρο και μπήκα facebook. Πήγα στο εστιατόριό μου.
Τα κεϊκ μου κάηκαν. Μεγάλη στεναχώρια με βρήκε.

Ετσι διέγραψα ενα-ενα τα κωλοπαίχνιδα που μου τρώγαν τις μονάδες του Iq μου σαν φυστίκια. Δεν ήταν εύκολο. Αποχαιρέτισα το όμορφο νησί μου, την κουζίνα που μόχθησα να διακοσμήσω, τη φάρμα μου και το ενυδρείο μου. Αισθάνθηκα σαν να προδίδω τα πιξελικά ψαράκια μου, το Νέρων, την Πηνελόπη και τον Ελβις. Ηταν τα αγαπημένα μου, τα μεγάλωσα με πολλή αγάπη, βιταμίνες και τα εκπαίδευσα κι όλας και τώρα..? Τα άφησα να πεθάνουν? Ακόμα χειρότερα, τα "διέγραψα"! Σαν να μην υπήρξαν ποτέ.. Ενιωθα άκαρδη, σκληρή. I was a sick, sick person.
Περίμενα να περάσω το βράδυ κουλουριασμένη στο πάτωμα σε εμβρυακή στάση να σπαράζω και να νιώθω τους πόνους του στερητικού συνδρομου. Ομως οχι. Ημουν εντάξει. Ημουν ηρωίδα.
Κάθε ρικουέστ για σπόρια, ενα τηγάνι ή βιταμίνες ψαριού που αγνοούσα με έκανε να νιώθω πιο δυνατή και τα συμπτώματα που αφορούσαν στο να ακούω popping ήχους ποπ κορν στο κεφάλι μου υποχωρήσαν. Mαζί τους και η ανάγκη να ψαχουλεύω τα ποστ των άλλων που χαρίζαν αντικείμενα για την φάρμα μου που δεν είχα. Μαζί και το συνήθειο να κατουριέμαι αλλά να το αναβάλλω για να προλάβω τα γαμημένα κεϊκ.

Τα ποστ(ς).
"EleOc me Ka8e saliari Pou Nomizei oTi Tha Pidiksi Mesa apo To Facebook kAi me Ka8e Hli8ia haZogkOmenA Pou TouS dExetAi gIa nA TiS lEne PosO OMORFI EinAi se Ka8E StimEni FotO!!!"
- α) Δίπλα στο πόστ σου που κράζει τις χαζογκόμενες με τις στημένες φωτό έχει μια δική σου στημένη φωτό. Ναι, με σουφρωμένα χείλη, κώλο πεταγμένο έξω σε φάση στερεώνω δίσκο πάνω του, βυζιά που ασφυκτιούν έτσι που τα ζουλάς με τα μπράτσα και το τακούνι κοιτά ταβάνι και β) Μάθε να γράφεις γαμώτ!!!

"Zouzounaki mou,mwlo mou, simera kleinoume ena mina mazi xronoia mas polla, s'agapw polu polu"
-Θενξ. Τώρα θα πάω να ξεράσω αυτό που μόλις έφαγα.

"@leoforeio. apenanti kathetai mia xontri me kuttaritida kai kratietai xeraki xeraki me ton gkomeno tis. Mpliax, tin filaei!!!"
- α)Εχω βάσιμες υποψίες οτι ζηλεύεις την χοντρή που την ώρα που φασώνεται εσύ κάνεις update το στάτους σου στο φεϊσμπουκ. Για την χοντρή.
β) Γιατί είσαι κακός άνθρωπος κι εγώ γιατί σε έχω στους "φίλους" μου? γ)Τι φοράει???

"Στο δρόμο για καφέ! Γιούπι"
-Η ιστορία σου μας έχει συγκλονήσει.
Μπράβο που ανακάλυψες οτι μπορείς να κάνεις update και μέσω του κινητού σου. Οταν φτάσεις βγάλε φωτογραφία και τον καφέ και θα περιμένουμε εναγωνίως update σου για το πως σου φάνηκε.

"Ax, kourastika simera sta pswnia alla auta pou agorasa einai superrrrrr"
- α) Είσαι μια κατανωλική πορδή και μισή. β) Χέστηκα. γ)Αμα ανεβάσεις φωτογραφία από αυτά που αγόρασες μα τη μπαναγία θα σε διαγράψω. Κι αυτό όλοι ξέρουμε πως δεν το θέλεις..

"New hair! Comment pleasee!"
α) Γιατί?? β)Σκατά είναι. What? Εσύ ρώτησες :s

"Kante copy-paste auto to keimeno kai postarete to sto wall sas an kserete kapoion pou exei i eixe karkino"
-Σοβαρά τώρα.. What the fuck is wrong with you?

"Ante na sxolasw apo tin douleiaaaaaa,oloi einai ilithioi edwwwwwww"
-Χαχαχαχαχαχα μάντεψε ποιός ΜΟΛΙΣ απολύθηκε?

Πόστ του κλασσικού "ποστάρωταπάνταοτικάνωκαισεκρατώενήμεροθεςδεθες" φίλου που όλοι έχουμε από εναν:
"Φτιάχνω καφέ","Σήμερα έβαλα υπόθετο","Το έκανα με την Μαρία"."Αχ, μόλις με τσίμπισε ενα κουνούπι, κλαααααψ".
Πλιζ ακολούθα την συμβουλή μου. Κράτα την αναπνοή σου μέχρι τον Αύγουστο.


Τα apps
Κοίτα, no offence αλλά δεν θέλω να γλύψω το γαμημένο γλυφιτζούρι σου που κάνει το γύρο των friends σου οπότε σταμάτα να μου στελνεις requests. Ναι το ξέρω οτι είναι απλώς μια φωτογραφία αλλά και πάλι είναι αηδιαστικό. Κι εσύ επίσης.

Αυτό πάει και στις καρδούλες-αρκουδάκια-σκατουλάκια με τα οποία μου λερώνεις τον "τοίχο" νομίζοντας οτι θα μου φτιάξουν τη μέρα. Οχι απλώς δε μου τη φτιάχνουν, μου τη χαλάνε γιατί είμαι ξινή και νιώθω κι άσχημα να σε προσβάλλω λέγοντάς σου αυτό που πραγματικά θέλω: οτι αν μου ξαναποστάρεις μαλακίες που δεν μπορώ να διαγράψω θα σου βάλω ο,τι βρω σε σχήμα καρδούλας στον κώλο, εντάξει? Κι αν ήθελα να κάνω το profile μου τσαντίρι θα έγλυφα το γλυφιτζούρι της άλλης της ηλίθιας.

I was sure you would have figured this out by now αλλά για να συνεχίζετε να μου στέλνετε μαλακίες μάλλον δεν το έχετε πάρει πρέφα ακόμα: οχι, ΔΕΝ θα μάθεις ποτέ φίλε/η ποιός κοιτάει το ρημαδιασμένο προφίλ σου γι' αυτό κάνε μας τη χάρη, αποδέξου το και σταμάτα να με πρήζεις με το ρημαδιασμένο "μάθε ποιός κοιτάει το προφίλ σου". Ρημάδι. Ε ρημάδι.

Οι φωτογραφίες.
Αγαπημένο θέμα! Λοιπόν, μ'αρέσει όταν ποστάρεις και μοιράζεσαι μαζί μας φωτογραφίες που από το νησί που επισκέφτηκες ή τις ζωγραφιές σου. Δεν μ'αρέσει όταν ποστάρεις 400 φωτογραφίες με θέμα εσένα, εσένα και τη φάτσα σου, εσένα και τον αστράγαλό σου, εσένα και τον γκόμενό σου, εσένα και το παστίτσιο σου, εσένα και τα καινούρια παπούτσια σου. Σοβαρά δε νομίζεις οτι το'χεις παρακάνει λίγο? Υπάρχουν όρια. Μοιράσου αλλά έχε κατά νου οτι αυτά που μοιράζεσαι τα μοιράζεσαι με μένα και τον υπόλοιπο πλανήτη που ξέρει τι είναι url. Οπως και save as..
Επίσης σε παρακαλώ κατάλαβέ το, δεν θέλω να πληγώσω τα αισθήματά σου αλλά τα καινούρια αλμπουμ που δημιουργείς και κοινοποιείς
είναι βαρετά. Περιέχουν 20 καινούριες φωτογραφίες με σένα και τις πυτζάμες σου σε αισθησιακές στάσεις και δεν θεωρούνται καλλιτεχνικές επειδή είναι ασπρόμαυρες ή τραβηγμένες από κάποιον άλλο. Το οτι δεν βλέπω πάλι μέρος του παρατεταμένου χεριού σου στη φωτογραφία δεν σημαίνει "αυθόρμητη φωτογραφία".

Οι Φίλοι
Ξεπέρασες τους χίλιους. Μπράβο!
Τώρα μπορείς με σιγουριά να πείς οτι δεν είσαι δυστυχισμένη και μοναχική ύπαρξη.

Relationship status
Υπάρχει για να δηλώσεις κάτι πολύ απλό. Αν κρεατοψάχνεσαι ή όχι.
Όχι για να το αλλάζεις κάθε γαμημένο μήνα κι από κάτω να αναλύεις με αγνωστους τον πόνο της αγάπης και την ραγισμένη καρδιά σου. Κάνε αυτό που κάνουν όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι, φάε ενα λίτρο παγωτό ή πιές ενα μπουκάλι βότκα και ξεπέρασέ το. Αλλά σταμάτα αυτό που κάνεις. Σε μια βδομάδα πάλι θα τα'χεις με άλλον. Η Ευλαμπία είναι σε σχέση. Η Ευλαμπία είναι single. Η Ευλαμπία είναι complicated. Η Ευλαμπία είναι ξανά σε σχέση. Spare us.

Tags
Δε σου είπα ρε να μην ανεβάσεις τις φωτογραφίες από τον καφέ που μαύρη η ώρα που δέχτηκα να πιώ μαζί σου και δέχτηκα να βγάλεις? Με ταγγάρεις. Με ξε-ταγγάρω, με ξανα-ταγγάρεις. Ε θα σε σκοτώσω.

Like
Γιατί δεν υπάρχει και η επιλογή "Ι don't care"?

Τα groups
Το καλό είναι οτι υπάρχει γκρούπ στο facebook για τα πιο ηλίθια γκρούπ στο facebook.
To κακό είναι οτι είμαι σίγουρη οτι τα μέλη των ηλίθιων γκρούπ είναι μέλη και σ'αυτό.
Wait, what?

Fake Accounts
'nuff said.
Οουυ τρίβεις τα χέρια με ενθουσιασμό και το βρώμικο ύφος οτι είσαι και πολύ Σέρλοκ ναούμ και όλα τα ανακαλύψεις, όλα! Κατάφερες να γίνεις friend αυτού/ής που σου τράβαγε ignore τόσο καιρό(συνήθως πρώην). Και τώρα τι? Μπορείς να δείς τις φωτογραφίες. Και?
Και να παρακολουθείς σαν αρρωστάκι που είσαι ο,τι ποστάρει ο άλλος. Και?
Και νομίζω οτι έχεις issues.
Και?

Και αυτά.

Θα επανέλθω.

Earthlings

For those who have not seen this.
Ξυπνήστε.


Εχει και ελληνικούς υπότιτλους γι'αυτό δε θέλω μουρμούρα!

Τα Σύννεφα τα φτιάχνουν οι Πιλότοι

Δώστε μου κάτι.
Κάτι να ρίχνω τ'αεροπλάνα
να τα βλέπω να πέφτουν
και να κάνουν ΜΠΟΥΜ στο έδαφος
και με το κάρμα μου τα βρίσκω μετά.

Δώστε μου κάτι να τα ρίξω όλα όσα βλέπω
μέχρι να μην μείνει κανένα πιά στον ουρανό
αν στον ουρανό δεν είναι εκείνα που σε πάνε ταξίδια
και ουρανός πια δεν είναι
κι ούτε γαλάζιος είναι
ούτε ανοιχτός, καθαρός, δυνατός κι όμορφος είναι
αλλά άρρωστος, γκρί και ψεύτικος
πανί θεάτρου έτοιμο να σκιστεί
να φανεί το μαύρο στόμα

Δεν μπορώ να κάνω κάτι από δω που είμαι. Συγγνώμη, το θέλω.
Τα βλέπω κάθε μέρα, εδώ και χρόνια. Γραμμές. Κοιτούσα ψηλά και με το δάχτυλο τα έδειχνα, ρωτούσα τι είν'αυτά, μου λέγαν σύννεφα. Μα πως, μαμά.. Τα σύννεφα τα φτιάχνουν οι πιλότοι?
Ε, θα τα φτιάχνουν οι πιλότοι..
Είμαι πολύ μικρή να τα πιάσω με το χέρι να τα κατεβάσω, δε φτάνω μέχρι εκεί
να τα βάλω στη σειρά,σ'ενα σκονισμένο χαρτόκουτο, παιχνίδια μου να τα εχω
και να φαντάζομαι ταξίδια. Αεροπλάνο σημαίνει ταξίδι.. οχι?
Αεροπλάνο σημαίνει δηλητήριο.
Σημαίνει ψέμα.
Σημαίνει άρρωστοι άνθρωποι γύρω μου.
Σημαίνει προδοσία.

Σας μισώ γι'αυτό

Σας μισώ που δηλητήριο γεμίσατε τα πάντα
μαζί και τις ψυχές μας
τα λογικά μας
τη Γή, το νερό, το χώμα
εμάς.
Σας μισώ γι'αυτό που κάνετε.
Γι'αυτό που είστε.

Δώστε μου κάτι ρε.
Αν όχι όπλα πολέμου που τα φοβάμαι,
τουλάχιστον ελπίδα..

The Shock Doctrine

TBC

Τον λυπηθήκατε; Κακώς! Δείτε το ΒΙΝΤΕΟ του CNN

Κάψου καριόλη τώρα, κάψου σαν λαμπάδα! Xουχουουου!!

Η ευτυχία ξεχειλίζει από τ'αυτιά μου μετά απ'αυτό το βιντεάκι,!
Αγαπώ με ΠΑΘΟΣ και παντρεύομαι αύριο και αυτόν που έβαλε φωτιά στο σκουπίδι αλλά και αυτόν που το τράβηξε και το ανέβασε στο νετ για να μπορούμε να το τρίψουμε στις μούρες όλων εκείνων που μας θέλουν σιωπηλούς "για το καλό μας",
πρόβατα στη σειρά όπως εκείνοι,
με κεφάλια σκυμμένα , μάτια κλειστά,
φωνή φιμωμένη.
Καλά κάνουμε και τους σιχαινόμαστε, τους μπάτσους, τα φασιστόμουτρα που μου ζητάτε "ν'αγαπήσω" γιατί με "προστατεύουν".
Γιατί είναι παιδιά κι αυτά όπως κι εγώ,
όπως οι φίλοι μου, οι γνωστοί μου.
Όπως είναι τ'αδέρφια μου.
Αδέρφια μου είναι όσοι μοιραζόμαστε τις ίδιες αρχές και ηθικές αξίες.
Αδέρφια μου είναι εκείνοι που αγαπούν και προστατεύουν την ελευθερία και το δίκιο,
αδέρφια μου είναι εκείνοι που δεν ξεπουλιούνται κι ούτε σκύβουν να δώσουν κώλο σε κανέναν φασίστα. Σε κανέναν "αφέντη".
Σε κανέναν κλέφτη, κάπηλο της ιδέας της πατρίδας,
σε κανέναν έμπορα των υψηλών ιδεών.
Αδερφός μου ποτέ δεν θα είναι ο φασίστας.
Αδέρφια μου δεν είναι οι φονιάδες.
Αδέρφια μου δεν είναι οι μπάτσοι.
Κι όσο εσείς κοιμάστε μπροστά στις τηλεοράσεις σας
θυμηθείτε τούτο:
Στα δελτία των 8 σας μιλάει η Αστυνομία.
Κι εσείς το ψέμα το καταπίνετε αμάσητο.
Σχεδόν σας λυπάμαι. Σχεδόν..

ΑΥΤΗ είναι η αλήθεια που τόσο αποστρέφεστε:


"Όλοι είδαμε τον μοτοσικλετιστή αστυνομικό να καίγεται από τη μολότοφ στη διαδήλωση της Τετάρτης. Επίσης, όλοι είδαμε έναν άλλο μοτοσικλετιστή να πατά διαδηλωτή.
Τα ΜΜΕ αλλά και το ελληνικό διαδίκτυο άφησαν να εννοείται ότι αυτά τα δύο ήταν διαφορετικά γεγονότα, οι δύο όψεις ενός νομίσματος. Όλα αυτά είναι ΒΛΑΚΕΙΕΣ και ΜΑΥΡΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ! Η αλήθεια αποκαλύπτεται στο βίντεο του CNN, που επισυνάπτουμε. Ποια αλήθεια; Ότι και οι δύο μοτοσικλετιστές αστυνομικοί ήταν στην ίδια ομάδα. Όπως θα δείτε στο βίντεο μπήκαν με μεγάλη ταχύτητα στην πλατεία Συντάγματος κατευθυνόμενοι καταπάνω στους διαδηλωτές για να τους χτυπήσουν με τις μοτοσικλέτες τους! Αυτός που προπορευόταν τα κατάφερε και πάτησε έναν διαδηλωτή, ο δεύτερος που ακολουθούσε ακριβώς από πίσω του και είχε τις ίδιες δολοφονικές προθέσεις, όπως φαίνεται ξεκάθαρα στο βίντεο, γλίστρησε η μηχανή του και έπεσε. Έξαλλοι οι διαδηλωτές, που είχαν ήδη δει μερικά δευτερόλεπτα πριν έναν πολίτη να χτυπιέται βάρβαρα από τον «έφιππο» μπάτσο – δολοφόνο, απάντησαν με μπουκάλια και κατάρες στον πεσμένο μοτοσικλετιστή.
Εκεί κάπου πέφτει πάνω του και η μολότοφ, αρχίζει και καίγεται, ενώ οι πολίτες (και όχι οι κουκουλοφόροι) φωνάζουν «μπράβο» και «κάψου καριόλη τώρα»!




Αυτή είναι η αλήθεια όπως φαίνεται στο βίντεο! Ο «κακόμοιρος» αστυνομικός που κάηκε, όπως έλεγαν διάφορα παπαγαλάκια και «συναισθηματικοί» ηλίθιοι που δεν έχουν ιδέα από τη σκληρή πραγματικότητα, αποδεικνύεται ένας άκρως επικίνδυνος μπάτσος που μπήκε με ταχύτητα μέσα στην πλατεία Συντάγματος για να πατήσει κόσμο με τις ρόδες του.

Ο συνάδελφός του τα κατάφερε, εκείνος για κακή του τύχη έπεσε και βρέθηκε τυλιγμένος στις φλόγες!"



(Πηγή)

Κι από άλλο site βρήκα αυτό:
tvxs.gr | Σύνταγμα, 23 Φεβρουαρίου - Επίθεση ομάδας Δίας

(Για όποιον βλάκα μου ξαναπεί οτι ο διαδηλωτής έτρεχε καταπάνω της πρώτης μηχανής.
Χεστείτε. )

BURN BABY, BURN!
Burn που επέλεξες συνειδητά να είσαι αυτό που είσαι Burn γιατί τα 700-800-900 ευρώ, σου αρκούν για να είσαι "αυτό" ..που είσαι.

Είναι πολύτιμο να ζείς σ'ενα κουβά με ΣΚΑΤΑ

Παιδαγωγημένος σ’ έναν κόσμο ανταγωνιστικό
Και μεγαλωμένος σ’ ένα περιβάλλον αστικό
Κλειδωμένος σ’ ένα άσυλο εμφάνισιακό
Κυνηγώντας ένα όνειρο καταναλωτικό
Ένα σπίτι – μια γυναίκα
Ένα αμάξι – δυο παιδιά

Μια υπόσχεση σε κάποιον που επένδυσε πολλά

Σ’ εμένα

Κι από ‘μένα περιμένει να εισπράξει

Μια δόση αδικίας στο κεφάλι μου να στάξει
Να λέω πως δεν υπάρχουνε τριγύρω μου στραβά
Και να κλείνω τ’ αυτιά μου σ’ όσα ακούγονται ουρλιαχτά
Με πασάλειψαν οι γλώσσες τους κολακευτικά
Κι επιστράτευσαν την πιο πεπειραμένη γαληφιά

Μου ‘δωσαν πτυχίο από σχολείο

Πτυχίο από σχολή

Πιστοποίησαν ακόμα και πως ξέρω μουσική
Μου φορτώσαν για να σκύβω με βραβεία το λαιμό
Και μ’ εκλέξανε αρμόδιο για να λογοδοτώ
Τώρα με κοιτάζουν με το στόμα ανοιχτό

Ska-τα σε όλους τους
Γιατί εμείς δεν παίζουμε παιχνίδια με τους όρους τους

Ska-τα στα μούτρα τους

Γιατί δε μας φοβίζουν ούτε τα κουμπούρια τους

Όσο υπάρχω αυτός ο κόσμος με παλεύει
Πότε γελάει, πότε αγριεύει
Πότε ανοίγει μια ζεστή αγκαλιά
Και πότε βγάζει μια αισχρή κακομοιριά
Και με βάζει κι εμένα να σιχαθώ τον εαυτό μου
Πώς τ’ αφήνεις έστω για λίγο να πλανεύει το μυαλό μου;
Να βάζει ζιζάνια που σπέρνουν ιούς
Που γκρεμίζουνε την πίστη μου για ίσους ζυγούς

Που αφήνουν συνέχεια τους άλλους μπροστά

Είναι πολύτιμο να ζεις σ’ έναν κουβά με σκατά

Είναι έξυπνο να θέλεις ν’ ανέβεις πιο ψηλά

Όταν παντού υπάρχει η ίδια μυρωδιά

Μα εσύ σπρώχνεις όποιον βρίσκεις μπροστά σου στον πάτο
Μέχρι να κάνεις το μοιραίο σου σάλτο και να γίνεις ένας χέστης απ’ αυτούς εκεί ψηλά
Που τρώνε συνεχώς και γεμίζουν τον κουβά

Μου κλείνουν τα μάτια και μου υπόσχονται πολλά

Και μου προξενεύουν μια αισχρή κακομοιριά

Που γονατίζει μπροστά στ’ αφεντικά

Και που φιλάει την πιο κατουρημένη τους ποδιά

Μα εγώ ανοίγω τα μάτια μου και τρέχω μακριά

Μ’ έχει μαγέψει μια ασύγκριτη και άγρια ομορφιά

Είναι αυτή που στα εργοστάσια κολλάει τις μηχανές

γεμίζει τους δρόμους με χιλιάδες φωνές

Είναι πανέμορφη και βάζει στις κλούβες φωτιά

Μη μου μιλάς λοιπόν για κλούβια ιδανικά

Cheesy

Τα νεύρα μου
δεν είναι καλά τον τελευταίο καιρό.
Μα,
Με μπαλανσάρεις.
Μας μπαλανσάρεις.
Τα καταφέρνεις καλύτερα απ' οτι εγω.
Και γι' αυτό
Σ'αγαπώ ακόμα πιο πολύ.

Αν θέλουν οι ψωριάρες που νομίζουν οτι είναι κυρίες να φορούν τομάρια, ας γδάρουν τους γονείς που τις έκαναν κι ας φορέσουν τα δικά τους πετσιά "επειδή είναι ζεστούλι μωρεεε"..

Σοβαρά τώρα, εν έτει 2011 ακόμα φοράτε αληθινές γούνες από τη στιγμή που υπάρχουν και συνθετικές γαμώ τους εγκεφαλους σας?

Σοβαρά τώρα, κάνει τόσο κρύο στην Ελλάδα ώστε να χρειάζεστε γούνες?

Και σοβαρά, ακόμα και να έκανε, αντιλαμβάνεστε τι φοράτε? Είναι ΨΟΦΙΜΙ.

Ζεστό, μαλακό και ΨΟΦΙΜΙ.

Κάτι σαν την συνείδησή σας με τη μόνη διαφορά οτι η γούνα κάποτε ήταν ζωντανή, μέρος ζωντανού πλάσματος για του οποίου τη δολοφονία εσείς πληρώσατε.

Πως να'ναι άραγε να έχεις αποσυντιθεμένη ηθική, καρδιά που χτυπάει αλλά μόνο μηχανικά, χωρίς συναίσθημα, συναίσθηση, συμπάθεια για ο,τιδήποτε άλλο πέραν του εγωκεντρικού σας εαυτούλη?

Ε κυρίες μου?

Πώς, άραγε, είναι να φοράς τον θάνατο?

Κι ο θάνατος δεν είναι μόνο το σπέρμα της σαπίλας που φέρνει η χημική αποσύνθεση του σώματος..

Τον θάνατο εσείς τον χαϊδεύετε, σας ζεσταίνει τα άψυχα κορμιά σας, τρίβετε τις μούρες σας πάνω του ηδονίζεστε με την απαλότητά του.

Τον θάνατο εσείς τον χαϊδεύετε και μαζί του χαϊδεύετε τα απύθμενα Εγώ σας.

Είναι high class να φοράτε τον θάνατο. Ηλίθιες.

Είστε η μπάλα που σέρνει η ανθρωπότητα.

Ναι, σε σας απευθύνομαι που σιχαίνομαι που μοιραζόμαστε τον ίδιο αέρα.

Στο μετρό, στους δρόμους, στις πλατείες, στα θέατρα. Βρίσκεστε παντού.

Οχι, δεν σας συγχωρώ για την λήθη σας γιατί είναι επιλογή σας, ούτε για την σάπια κοινωνία την οποία συντηρείτε.

Στα Τάρταρα να πάτε.

ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ

για τη δημιουργία συνέλευσης ενάντια στη Βιομηχανία Γούνας
με αφορμή την 1η Διεθνή Έκθεση Γούνας στην Αθήνα
(http://furs.gr/portal/index.php?option=com_content&task=view&id=1772&Itemid=1)

ΔΕΥΤΕΡΑ 21/02, 19:00

Πολυτεχνείο - Κτίριο Γκίνη

When I think about romance, the last thing on my mind is a short, chubby kid coming at me with a weapon

Στα 14 μου, που λές, είχα ξαμοληθεί στην πλατεία με τη συμμαθήτριά μου να βρούμε το τέλειο δώρο για τον ολοκαίνουριο γκόμενό της. 14 Φεβρουαρίου, ναι. Τα πάντα κατακκόκινα, βρώμαγε έρωτας και τριαντάφυλλα.
Όλοι χαρούμενοι ξοδεύαν τα κέρατά τους σε χάρτινες μαλακίες,μαξιλαράκια και μπαλόνια από τη Ρεζέρβα, σοκολατάκια, αρκουδάκια, αηδίες και λουλούδια.
Μέσα στους "όλους" κι εμείς, να διαλέγουμε κάτι σφηνοπότηρα με καρδούλες πάνω που γράφαν "σ'αγαπώ", δώρο που θεωρήσαμε για κάποιο λόγο οτι θα ήταν τέλειο για ενα 14χρονο παιδί Γυμνασίου. Ποιός ξέρει, ίσως να έπινε σφηνάκια το γάλα του από κει μέσα.
Μέσα μου ψιλοέσκαγα από ζήλια γιατί ήθελα κι εγώ να γιορτάσω την ημέρα των "ερωτευμένων", να μου φέρουν κι εμένα ενα λουλούδι και μια χαρτινη μαλακία από τη Ρεζέρβα αλλά σε αντίθεση με τη προαναφερθείσα συμμαθήτρια, εγώ ήμουν μπακούρι.
Και το μισούσα δεν με πείραζε καθόλου.
Εκείνη τη μέρα λοιπόν έκανα για πρώτη φορά συζήτηση με τον εαυτό μου και καταλήξαμε στο οτι κατα βάθος η γιορτή αυτή είναι πολύ ηλίθια τελικά και έξυπνοι είναι μόνο οι καταστηματάρχες και τα single δεκατετράχρονα. (Στην εποχή μου υπάρχαν ακόμα single δεκατετράχρονα).
Κι εκεί έμεινε.

Μέχρι τα 2οκάτι μου, κατάφερα να μην έχω ποτέ γκόμενο και να είναι ταυτόχρονα Φεβρουάριος (οχι ο γκόμενος, ο μήνας), όχι επίτηδες ούτε κατ' επιλογή αναγκαστικά. Απλά δεν έτυχε ποτέ :p
Περνούσαν τα χρόνια κι εγώ blissfully anaware για το τι οδηγεί τους ανθρώπους με σωα τα φρένα στο να γίνονται για 24 ώρες χαζοχαρούμενοι για μια commercial γιορτή.
Δεν θα επαναλάβω το κλισε που λέει οτι "η αγάπη κι ο Ερωτας πρέπει να γιορτάζονται κάθε μέρα" γιατί πολύ απλά αν και θα ήταν πάρα πολύ ωραίο it aint happening, at least not in the real world. Ασε που θα ήταν βαρετό.

Δεν είναι κακό να έχει τιμητική ημέρα η τόσο όμορφη έννοια του Ερωτα, ίσα ίσα, απλώς δε χρειάζεται να "γιορτάζουμε" ξοδεύοντας.
Θα έπρεπε -κατ'εμε και του ανίκανου επιχειρηματικά σκεπτικού μου- να είναι απλά μια αφορμή για περισυλλογή ίσως, ενα reminder που σε κάνει λίγο να σκεφτείς τι σκατά γιορτάζεις υποτίθεται. Ξέρεις άραγε? Το εκτιμάς? Σου τσιγκλάει τίποτις πέραν του πουλακίου? Τι είναι αυτό το πράμα που έχεις δίπλα σου και σε κάνει να νιώθεις γούτσου συναισθήματα ξεσκίσματ.. αγάπης. Τι είν'αυτό που το λένε αγάπη? (τι είν'αυτόοοου, τι είν'αυτόου?)

Αλλ'ουχί! Για την ημέρα του αϊ Βαλενταϊν, 110 εκατομύρια τριαντάφυλλα πουλιούνται σε 3 ημέρες στις ΗΠΑ φίλοι μου. 110 εκατομμύρια! Βάλε τώρα και τους τόνους σοκολάτας,βρακιών και δενξέρωτιαλλο. Ερωτεύομαι άρα καταναλώνω?..or the other way round,makes no difference. Μια άλλη στατιστική (πάλι στο Αμέρικα) δείχνει πως το 15% των γυναικών,την ημέρα του αγ. Βαλεντίνου στέλνουν λουλούδια στον εαυτό τους για να μη νιώθουν ριγμένες ή κάτι και φρίττω. Τις φαντάζομαι να τρώνε παγωτό μπροστά στην τηλεόραση βλέποντας chick flicks μεμψιμοιρώντας μέχρι ο αυτοοικτιρμός να τους προσθέσει κιλά στην περιφέρεια και μυξομάντηλα στο πάτωμα.

Πφ.
Εγώ πάντως πέρασα τη μέρα με μια φίλη φορώντας πυτζάμες, γελώντας με ενα ποτήρι κρασί στο χέρι, μπισκοτόκρεμα νουνού με σοκολάτα (μην ακούσω σχόλια) και βιντεάκια με bloopers μέχρι το πρωί και κατέληξα στο οτι εκείνο το χοντρό μωρό που πετάει βέλη, είναι πολύ ηλίθιο γιατί καταβάθος, κάτω από τις στρώσεις αντιβαλενταϊνισμού μου, κρύβονται τα απομεινάρια της 14χρονης Αλις που μεταμορφώθηκε στην 28χρονη που λατρεύει το γούτσου που κρύβεται στο να σου δίνουν ενα λουλούδι αλλά δε θα στο πεί.
Φέτος την καθησύχασα οτι όλοι το παθαίνουν και θα περάσει.
Το χοντρό μωρό είναι σαν τον Αϊ Βασίλη. Βαλτό.
Κι αυτό το κάθαρμα θα το πετύχω σε κάποια φάση με το αροξόλ.