Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011
Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011
Τον λυπηθήκατε; Κακώς! Δείτε το ΒΙΝΤΕΟ του CNN
Η ευτυχία ξεχειλίζει από τ'αυτιά μου μετά απ'αυτό το βιντεάκι,!
Αγαπώ με ΠΑΘΟΣ και παντρεύομαι αύριο και αυτόν που έβαλε φωτιά στο σκουπίδι αλλά και αυτόν που το τράβηξε και το ανέβασε στο νετ για να μπορούμε να το τρίψουμε στις μούρες όλων εκείνων που μας θέλουν σιωπηλούς "για το καλό μας",
πρόβατα στη σειρά όπως εκείνοι,
με κεφάλια σκυμμένα , μάτια κλειστά,
φωνή φιμωμένη.
Καλά κάνουμε και τους σιχαινόμαστε, τους μπάτσους, τα φασιστόμουτρα που μου ζητάτε "ν'αγαπήσω" γιατί με "προστατεύουν".
Γιατί είναι παιδιά κι αυτά όπως κι εγώ,
όπως οι φίλοι μου, οι γνωστοί μου.
Όπως είναι τ'αδέρφια μου.
Αδέρφια μου είναι όσοι μοιραζόμαστε τις ίδιες αρχές και ηθικές αξίες.
Αδέρφια μου είναι εκείνοι που αγαπούν και προστατεύουν την ελευθερία και το δίκιο,
αδέρφια μου είναι εκείνοι που δεν ξεπουλιούνται κι ούτε σκύβουν να δώσουν κώλο σε κανέναν φασίστα. Σε κανέναν "αφέντη".
Σε κανέναν κλέφτη, κάπηλο της ιδέας της πατρίδας,
σε κανέναν έμπορα των υψηλών ιδεών.
Αδερφός μου ποτέ δεν θα είναι ο φασίστας.
Αδέρφια μου δεν είναι οι φονιάδες.
Αδέρφια μου δεν είναι οι μπάτσοι.
Κι όσο εσείς κοιμάστε μπροστά στις τηλεοράσεις σας
θυμηθείτε τούτο:
Στα δελτία των 8 σας μιλάει η Αστυνομία.
Κι εσείς το ψέμα το καταπίνετε αμάσητο.
Σχεδόν σας λυπάμαι. Σχεδόν..
ΑΥΤΗ είναι η αλήθεια που τόσο αποστρέφεστε:
"Όλοι είδαμε τον μοτοσικλετιστή αστυνομικό να καίγεται από τη μολότοφ στη διαδήλωση της Τετάρτης. Επίσης, όλοι είδαμε έναν άλλο μοτοσικλετιστή να πατά διαδηλωτή.
Τα ΜΜΕ αλλά και το ελληνικό διαδίκτυο
άφησαν να εννοείται ότι αυτά τα δύο ήταν διαφορετικά γεγονότα, οι δύο όψεις ενός νομίσματος. Όλα αυτά είναι ΒΛΑΚΕΙΕΣ και ΜΑΥΡΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ! Η αλήθεια αποκαλύπτεται στο βίντεο του CNN, που επισυνάπτουμε. Ποια αλήθεια; Ότι και οι δύο μοτοσικλετιστές αστυνομικοί ήταν στην ίδια ομάδα. Όπως θα δείτε στο βίντεο μπήκαν με μεγάλη ταχύτητα στην πλατεία Συντάγματος κατευθυνόμενοι καταπάνω στους διαδηλωτές για να τους χτυπήσουν με τις μοτοσικλέτες τους! Αυτός που προπορευόταν τα κατάφερε και πάτησε έναν διαδηλωτή, ο δεύτερος που ακολουθούσε ακριβώς από πίσω του και είχε τις ίδιες δολοφονικές προθέσεις, όπως φαίνεται ξεκάθαρα στο βίντεο, γλίστρησε η μηχανή του και έπεσε. Έξαλλοι οι διαδηλωτές, που είχαν ήδη δει μερικά δευτερόλεπτα πριν έναν πολίτη να χτυπιέται βάρβαρα από τον «έφιππο» μπάτσο – δολοφόνο, απάντησαν με μπουκάλια και κατάρες στον πεσμένο μοτοσικλετιστή.Εκεί κάπου πέφτει πάνω του και η μολότοφ, αρχίζει και καίγεται, ενώ οι πολίτες (και όχι οι κουκουλοφόροι) φωνάζουν «μπράβο» και «κάψου καριόλη τώρα»!
Αυτή είναι η αλήθεια όπως φαίνεται στο βίντεο! Ο «κακόμοιρος» αστυνομικός που κάηκε, όπως έλεγαν διάφορα παπαγαλάκια και «συναισθηματικοί» ηλίθιοι που δεν έχουν ιδέα από τη σκληρή πραγματικότητα, αποδεικνύεται ένας άκρως επικίνδυνος μπάτσος που μπήκε με ταχύτητα μέσα στην πλατεία Συντάγματος για να πατήσει κόσμο με τις ρόδες του.

Ο συνάδελφός του τα κατάφερε, εκείνος για κακή του τύχη έπεσε και βρέθηκε τυλιγμένος στις φλόγες!"
(Πηγή)
Κι από άλλο site βρήκα αυτό:
tvxs.gr | Σύνταγμα, 23 Φεβρουαρίου - Επίθεση ομάδας Δίας
(Για όποιον βλάκα μου ξαναπεί οτι ο διαδηλωτής έτρεχε καταπάνω της πρώτης μηχανής.
Χεστείτε. )
Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011
Είναι πολύτιμο να ζείς σ'ενα κουβά με ΣΚΑΤΑ
Και μεγαλωμένος σ’ ένα περιβάλλον αστικό
Κλειδωμένος σ’ ένα άσυλο εμφάνισιακό
Κυνηγώντας ένα όνειρο καταναλωτικό
Ένα σπίτι – μια γυναίκα
Ένα αμάξι – δυο παιδιά
Μια υπόσχεση σε κάποιον που επένδυσε πολλά
Σ’ εμένα
Κι από ‘μένα περιμένει να εισπράξει
Μια δόση αδικίας στο κεφάλι μου να στάξει
Να λέω πως δεν υπάρχουνε τριγύρω μου στραβά
Και να κλείνω τ’ αυτιά μου σ’ όσα ακούγονται ουρλιαχτά
Με πασάλειψαν οι γλώσσες τους κολακευτικά
Κι επιστράτευσαν την πιο πεπειραμένη γαληφιά
Μου ‘δωσαν πτυχίο από σχολείο
Πτυχίο από σχολή
Πιστοποίησαν ακόμα και πως ξέρω μουσική
Μου φορτώσαν για να σκύβω με βραβεία το λαιμό
Και μ’ εκλέξανε αρμόδιο για να λογοδοτώ
Τώρα με κοιτάζουν με το στόμα ανοιχτό
Ska-τα σε όλους τους
Γιατί εμείς δεν παίζουμε παιχνίδια με τους όρους τους
Ska-τα στα μούτρα τους
Γιατί δε μας φοβίζουν ούτε τα κουμπούρια τους
Όσο υπάρχω αυτός ο κόσμος με παλεύει
Πότε γελάει, πότε αγριεύει
Πότε ανοίγει μια ζεστή αγκαλιά
Και πότε βγάζει μια αισχρή κακομοιριά
Και με βάζει κι εμένα να σιχαθώ τον εαυτό μου
Πώς τ’ αφήνεις έστω για λίγο να πλανεύει το μυαλό μου;
Να βάζει ζιζάνια που σπέρνουν ιούς
Που γκρεμίζουνε την πίστη μου για ίσους ζυγούς
Που αφήνουν συνέχεια τους άλλους μπροστά
Είναι πολύτιμο να ζεις σ’ έναν κουβά με σκατά
Είναι έξυπνο να θέλεις ν’ ανέβεις πιο ψηλά
Όταν παντού υπάρχει η ίδια μυρωδιά
Μα εσύ σπρώχνεις όποιον βρίσκεις μπροστά σου στον πάτο
Μέχρι να κάνεις το μοιραίο σου σάλτο και να γίνεις ένας χέστης απ’ αυτούς εκεί ψηλά
Που τρώνε συνεχώς και γεμίζουν τον κουβά
Μου κλείνουν τα μάτια και μου υπόσχονται πολλά
Και μου προξενεύουν μια αισχρή κακομοιριά
Που γονατίζει μπροστά στ’ αφεντικά
Και που φιλάει την πιο κατουρημένη τους ποδιά
Μα εγώ ανοίγω τα μάτια μου και τρέχω μακριά
Μ’ έχει μαγέψει μια ασύγκριτη και άγρια ομορφιά
Είναι αυτή που στα εργοστάσια κολλάει τις μηχανές
γεμίζει τους δρόμους με χιλιάδες φωνές
Είναι πανέμορφη και βάζει στις κλούβες φωτιά
Μη μου μιλάς λοιπόν για κλούβια ιδανικά 
Cheesy
δεν είναι καλά τον τελευταίο καιρό.
Μα,
Με μπαλανσάρεις.
Μας μπαλανσάρεις.
Τα καταφέρνεις καλύτερα απ' οτι εγω.
Και γι' αυτό
Σ'αγαπώ ακόμα πιο πολύ.
Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου 2011
Αν θέλουν οι ψωριάρες που νομίζουν οτι είναι κυρίες να φορούν τομάρια, ας γδάρουν τους γονείς που τις έκαναν κι ας φορέσουν τα δικά τους πετσιά "επειδή είναι ζεστούλι μωρεεε"..
Σοβαρά τώρα, εν έτει 2011 ακόμα φοράτε αληθινές γούνες από τη στιγμή που υπάρχουν και συνθετικές γαμώ τους εγκεφαλους σας?
Σοβαρά τώρα, κάνει τόσο κρύο στην Ελλάδα ώστε να χρειάζεστε γούνες?
Και σοβαρά, ακόμα και να έκανε, αντιλαμβάνεστε τι φοράτε? Είναι ΨΟΦΙΜΙ.
Ζεστό, μαλακό και ΨΟΦΙΜΙ.
Κάτι σαν την συνείδησή σας με τη μόνη διαφορά οτι η γούνα κάποτε ήταν ζωντανή, μέρος ζωντανού πλάσματος για του οποίου τη δολοφονία εσείς πληρώσατε.
Πως να'ναι άραγε να έχεις αποσυντιθεμένη ηθική, καρδιά που χτυπάει αλλά μόνο μηχανικά, χωρίς συναίσθημα, συναίσθηση, συμπάθεια για ο,τιδήποτε άλλο πέραν του εγωκεντρικού σας εαυτούλη?
Ε κυρίες μου?
Πώς, άραγε, είναι να φοράς τον θάνατο?
Κι ο θάνατος δεν είναι μόνο το σπέρμα της σαπίλας που φέρνει η χημική αποσύνθεση του σώματος..
Τον θάνατο εσείς τον χαϊδεύετε, σας ζεσταίνει τα άψυχα κορμιά σας, τρίβετε τις μούρες σας πάνω του ηδονίζεστε με την απαλότητά του.
Τον θάνατο εσείς τον χαϊδεύετε και μαζί του χαϊδεύετε τα απύθμενα Εγώ σας.
Είναι high class να φοράτε τον θάνατο. Ηλίθιες.
Είστε η μπάλα που σέρνει η ανθρωπότητα.
Ναι, σε σας απευθύνομαι που σιχαίνομαι που μοιραζόμαστε τον ίδιο αέρα.
Στο μετρό, στους δρόμους, στις πλατείες, στα θέατρα. Βρίσκεστε παντού.
Οχι, δεν σας συγχωρώ για την λήθη σας γιατί είναι επιλογή σας, ούτε για την σάπια κοινωνία την οποία συντηρείτε.
Στα Τάρταρα να πάτε.

ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ
για τη δημιουργία συνέλευσης ενάντια στη Βιομηχανία Γούνας
με αφορμή την 1η Διεθνή Έκθεση Γούνας στην Αθήνα
(http://furs.gr/portal/index.php?option=c
ΔΕΥΤΕΡΑ 21/02, 19:00
Πολυτεχνείο - Κτίριο Γκίνη
Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011
When I think about romance, the last thing on my mind is a short, chubby kid coming at me with a weapon
Όλοι χαρούμενοι ξοδεύαν τα κέρατά τους σε χάρτινες μαλακίες,μαξιλαράκια και μπαλόνια από τη Ρεζέρβα, σοκολατάκια, αρκουδάκια, αηδίες και λουλούδια.
Μέσα στους "όλους" κι εμείς, να διαλέγουμε κάτι σφηνοπότηρα με καρδούλες πάνω που γράφαν "σ'αγαπώ", δώρο που θεωρήσαμε για κάποιο λόγο οτι θα ήταν τέλειο για ενα 14χρονο παιδί Γυμνασίου. Ποιός ξέρει, ίσως να έπινε σφηνάκια το γάλα του από κει μέσα.
Μέσα μου ψιλοέσκαγα από ζήλια γιατί ήθελα κι εγώ να γιορτάσω την ημέρα των "ερωτευμένων", να μου φέρουν κι εμένα ενα λουλούδι και μια χαρτινη μαλακία από τη Ρεζέρβα αλλά σε αντίθεση με τη προαναφερθείσα συμμαθήτρια, εγώ ήμουν μπακούρι.
Και
Εκείνη τη μέρα λοιπόν έκανα για πρώτη φορά συζήτηση με τον εαυτό μου και καταλήξαμε στο οτι κατα βάθος η γιορτή αυτή είναι πολύ ηλίθια τελικά και έξυπνοι είναι μόνο οι καταστηματάρχες και τα single δεκατετράχρονα. (Στην εποχή μου υπάρχαν ακόμα single δεκατετράχρονα).
Κι εκεί έμεινε.

Μέχρι τα 2οκάτι μου, κατάφερα να μην έχω ποτέ γκόμενο και να είναι ταυτόχρονα Φεβρουάριος (οχι ο γκόμενος, ο μήνας), όχι επίτηδες ούτε κατ' επιλογή αναγκαστικά. Απλά δεν έτυχε ποτέ :p
Περνούσαν τα χρόνια κι εγώ blissfully anaware για το τι οδηγεί τους ανθρώπους με σωα τα φρένα στο να γίνονται για 24 ώρες χαζοχαρούμενοι για μια commercial γιορτή.
Δεν θα επαναλάβω το κλισε που λέει οτι "η αγάπη κι ο Ερωτας πρέπει να γιορτάζονται κάθε μέρα" γιατί πολύ απλά αν και θα ήταν πάρα πολύ ωραίο it aint happening, at least not in the real world. Ασε που θα ήταν βαρετό.
Δεν είναι κακό να έχει τιμητική ημέρα η τόσο όμορφη έννοια του Ερωτα, ίσα ίσα, απλώς δε χρειάζεται να "γιορτάζουμε" ξοδεύοντας.
Θα έπρεπε -κατ'εμε και του ανίκανου επιχειρηματικά σκεπτικού μου- να είναι απλά μια αφορμή για περισυλλογή ίσως, ενα reminder που σε κάνει λίγο να σκεφτείς τι σκατά γιορτάζεις υποτίθεται. Ξέρεις άραγε? Το εκτιμάς? Σου τσιγκλάει τίποτις πέραν του πουλακίου? Τι είναι αυτό το πράμα που έχεις δίπλα σου και σε κάνει να νιώθεις γούτσου συναισθήματα
Αλλ'ουχί! Για την ημέρα του αϊ Βαλενταϊν, 110 εκατομύρια τριαντάφυλλα πουλιούνται σε 3 ημέρες στις ΗΠΑ φίλοι μου. 110 εκατομμύρια! Βάλε τώρα και τους τόνους σοκολάτας,βρακιών και δενξέρωτιαλλο. Ερωτεύομαι άρα καταναλώνω?..or the other way round,makes no difference. Μια άλλη στατιστική (πάλι στο Αμέρικα) δείχνει πως το 15% των γυναικών,την ημέρα του αγ. Βαλεντίνου στέλνουν λουλούδια στον εαυτό τους για να μη νιώθουν ριγμένες ή κάτι και φρίττω. Τις φαντάζομαι να τρώνε παγωτό μπροστά στην τηλεόραση βλέποντας chick flicks μεμψιμοιρώντας μέχρι ο αυτοοικτιρμός να τους προσθέσει κιλά στην περιφέρεια και μυξομάντηλα στο πάτωμα.
Πφ.
Εγώ πάντως πέρασα τη μέρα με μια φίλη φορώντας πυτζάμες, γελώντας με ενα ποτήρι κρασί στο χέρι, μπισκοτόκρεμα νουνού με σοκολάτα (μην ακούσω σχόλια) και βιντεάκια με bloopers μέχρι το πρωί και κατέληξα στο οτι εκείνο το χοντρό μωρό που πετάει βέλη, είναι πολύ ηλίθιο γιατί καταβάθος, κάτω από τις στρώσεις αντιβαλενταϊνισμού μου, κρύβονται τα απομεινάρια της 14χρονης Αλις που μεταμορφώθηκε στην 28χρονη που λατρεύει το γούτσου που κρύβεται στο να σου δίνουν ενα λουλούδι αλλά δε θα στο πεί.
Φέτος την καθησύχασα οτι όλοι το παθαίνουν και θα περάσει.
Το χοντρό μωρό είναι σαν τον Αϊ Βασίλη. Βαλτό.
Κι αυτό το κάθαρμα θα το πετύχω σε κάποια φάση με το αροξόλ.
Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011
Huh?
Ο Christopher Lee στα 87 του έκανε τι ακριβώς??
Δύο λέξεις:
Συμφωνικό Μέταλ.
Ναι. Το εννοώ.
Έχοντας δουλέψει στο παρελόν με Rhapsody στο "The Magic of the Wizard's Dream" και Manowar και δενξέρωποιούςάλλους, έχουμε το album "Charlemagne: By the Sword and the Cross" που κυκλοφόρησε ΠΕΡΣΙ κι εγώ το έμαθα ΤΩΡΑ?
(κλικ για myspace)
Ντάξ παππού. Γιατί να μην είσαι δικός μου παππούς?
Ε?
Γιατί?
Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011
Αποχαιρετιστήρια επιστολή του Gabriel Garcia Marquez
..... "Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ. Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι' αυτό που αξίζουν, αλλά γι' αυτό που σημαίνουν. Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόνταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!
Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου. Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ' ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ' αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...
Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.
Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.
Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σού 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη. Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ΄θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.
Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσέ με", "σε παρακαλώ", "ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις. Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους ανθρώπους τι σημαίνουν για σένα.."
Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011
Drifting away from fucked-up Land, I'm in the Sky with Diamonds!!
With tangerine trees and marmalade skies.
Somebody calls you, you answer quite slowly,
A girl with kaleidoscope eyes.
Cellophane flowers of yellow and green,
Towering over your head.
Look for the girl with the sun in her eyes,
And she's gone..
Lucy in the sky with diamonds,
Lucy in the sky with diamonds,
Lucy in the sky with diamonds,
Follow her down to a bridge by a fountain,
Where rocking horse people eat marshmallow pies.
Everyone smiles as you drift past the flowers,
That grow so incredibly high.
Newspaper taxis appear on the shore,
Waiting to take you away.
Climb in the back with your head in the clouds,
And you're gone.
Picture yourself on a train in a station,
With plasticine porters with looking glass ties.
Suddenly someone is there at the turnstile,
The girl with kaleidoscope eyes..!!
Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011
Ani tipsha shel
She was sad. I asked her what was wrong and she never replied..
She just looked at the ground and a tear slipped from her eyes and gently fell onto my hands.
Only said she was very tired and she wanted to sleep..So I let her sleep.
She was in a couple of photos, she looked all pretty with her choal painted blue eyes.
In my dream her eyes were blue.
She's my personal Jolene...or at least, one of them. Let's say the most feared of all.
I think I'm starting to like her more than the other faces I saw there.
She was still. Smiling in photographs and they were moving around me. Moving around me.
They had a blank face
and a blank stare.. I remember the girl in the raincoat telling me
Look..Look at them, none has real eyes. None can see, be careful
None can feel.
None is actually really human.
I don't know what they were but they were certainly dead.
And they all, all of them, they were in a hurry
and their reality was so much different than mine
Yet we were in the same picture,
in the same space
at the same place
at the same time
They were moving and so was I
Was I among the dead all along
or am I the dead one walking among the living?
They made no sense
maybe only to their kind.
and they were talking to eachother
and were looking at eachother too
and they were looking at me
But they had a dead expression
and they had no eyes
and they could not hear
and they were not real.
I got scared
and hid.
I ran as fast I could.
Then I woke up rubbing my eyes till they were freshly red.
He said I would make such a difference in people's lives if I made a living by helping others
like I have in his
He said talking to me always makes him feel a little better
and always put's a smile on his face.
I would make a poor patient, he laughed.
He told me what my names mean.
I've been called a rainbow and it made my ego giggle
my shadow shine
I then realised.
I must be pretty fucked.
When the smile that makes them all happy
and the motivating words of love that jump-start them like broken down cars
never apply to myself
I wouldn't know how to pacify myself
As he said.. doctors make poor patients.
I irrigate illusions
Then let them grow
How can I pacify myself
And let go?
And I run wild to see
Who I turned out to be..
Ratsiti ligdol itcha lehizdaken
Yikach ma sheyikach
Yiten ma sheyitenKama keasim shamarti bimyuchad lecha
Ata yakar li
Kama merirut asafti bimyuchad bishvilcha
Ata hachi yakar li
Ratsiti ladaat levater lecha
Kama machshavot preda sin’a betoch kol ze tsomachat lanu ahava
Kama sipurim leorech hashanim im rak yadati kama ani shkufa lecha
Ratsiti ladaat leshaker lecha
Kama peamim salachta li
Haim ani salachti gam lecha
Davka hamilim habehirot hechliku li mimeni mitachat lasafa
Ratsiti ladaat ledaber itcha
Ratsiti ladaat lesaper lecha
Ratsiti ladaat lihiyot lecha
Ratsiti ladaat leragesh otcha
Ratsiti ladaat leehov otcha
Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011
See no evil, speak no evil,hear no.. listen..
Επειδή όμως σας αγαπώ, ορίστε.
(κλικ στο εξώφυλλο για δωράκι ντε)

Είναι τελετουργία το θέμα.
Κλείσε μάτια, γύρνα πίσω στο μυαλό σου και σκέψου Manson. Οχι ΑΥΤΟΝ τον Μάνσον, ψευτογκοθιάρη παλιαδερφή!
Τον άλλον.
Μπράβο.
Τώρα πάτα play.
Και τώρα η αλήθεια:
Πρόκειται για μελοποίηση μιας σειράς από (μόλις 40 ετών) ύμνους της αποκρυφιστικής αίρεσης "The Process Church of The Final Judgment"**. Λίγο μπερδεψούρα καθώς λατρεύουν ως θεούς τον Ιησού, τον Σατανά και τον Ιεχωβά και πιστεύουν ότι με την έλευση της Δευτέρας παρουσίας οι τρεις τους θα συμφιλιωθούν και θα ενωθούν σε ένα (εξού κι ο τίτλος) για να επέλθει η συμπαντική ειρήνη ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων.. Βασικά οι πηγές μου λένε οτι έχει να κάνει με την συνειδητοποίηση και αποδοχή των διαφορετικών στοιχείων που συνυπάρχουν και κάνουν conflict μέσα στον καθένα.
Cult, σκοτεινούτσικη, 70s ψυχεδελική αισθητική και οχι,δεν είναι μείον αυτό, είναι συν. Τόσο συν που τους ευχαριστώ γι' αυτό. Μελιστάλακτο λες? Ακου λίγο καλύτερα.
Δις ιζ Sabbath Assembly, με το νεο "Restored to One".
Side project των Dave Nuss (No Neck Blues Band), Jex Thoth (Wooden Wand and the Vanishing Voice),παραγωγού Randall Dunn (Sun O))))
Από μας για σας, γιατί ο ουρανός έχει Πανσέληνο κι εγώ κόκκινο κρασί.
Τσιν-τσιν
**The Process, conceived in the early ’60s by Robert DeGrimson and his wife Mary Ann MacLean, explored the nature of existence, which lead them to “a psychological understanding” which lead to a “deeper spiritual understanding.” However, the group fell apart by the late ’70s, due to accusations of links to serial killers like Charles Manson and the Son of Sam. Now it’s primarily an organization dedicated to animal rights.
Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2011
It was a sunny day in happyville..
σε είδε κανείς?
Τι έκανες γαμώ το Χριστό σου? Τον σκότωσες γαμώτο, τι έκανες??
Τι μαλάκας που είσαι, γμμμτ ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ?
Γρήγορα πιάσε τα πόδια του! Τι με κοιτάς ρε ηλίθιε μαλάκα, πιάσ' τα πόδια του να τον κρύψουμε.
Γαμώ το κέρατό σου ηλίθιε, εμένα θα γαμήσουν γι' αυτό το ξέρεις?
Ανθρωπος,ΚΡΥΨΟΥ!
Σσσστ!!
Ω, (ξερατά) ..ω, γαμώτο (κι άλλα ξερατά) μαλάκα τι έκανες στα μάτια του, γιατί είναι έτσι?
Το χριστό σου, τι μυρωδιά είναι αυτή?
Σταμάτα, μη κλαίς θα σε γαμήσω! Πιάστον ρε πούστη τώρα που σιχαίνεσαι!
Ηταν ανάγκη να το κάνεις αυτό? Μαλάκα τι είναι αυτό? ΜΑΛΑΚΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ, έχεσες στο στόμα του ρε μαλακισμένε??
Οχι ρε πούυυυστη μου...οχι...
Είσαι άρρωστος μαλάκα. Fuck! FUCK!! Τι με κοιτάς ΓΑΜΩΤΟ ΤΙ ΜΕ ΚΟΙΤΑΣ?
Γαμώ το κέρατό σου ρε!!
Οχι έτσι, ΟΧΙ ΕΤΣΙ! Απο δώ φέρτον.. Εδω, στη γωνία.
Σκάσε λίγο να σκεφτώ τι σκατά θα κάνουμε.
Λοιπόν. Τρέχα στο αμάξι και φέρε την κουβέρτα απο το πορτ μπαγκάζ, μη σε δεί κανείς θα σε σκοτώσω.
Γαμώ τη μπαναγία πως έμπλεξα έτσι?
Άαααντε μαλάκα, άντε μια ώρα!
Σε είδε κανείς?
Εντάξει, σκέπασέ τον να φαίνεται οτι κοιμάται. Το πρόσωπό του ηλίθιε, καλυψέ το έτσι που το' κανες τώρα.
---
Φέρε μου ενα τσιγάρο. Φσστ.
Πάμε, πάμε γρήγορα.
Βάλε ζώνη ηλίθιε, αν μας σταματήσουν τώρα οι μπάτσοι θα σου σπάσω τα μούτρα στο παρμπριζ ρε! ..Τι στο πούτσο σκεφτόσουν μπορείς να μου πείς? Δεν είπαμε κομμένες οι μαλακίες? Αρκετά σκατά έχεις προκαλέσει και με ψάχνουν ήδη. Μαλάκα!ΜΑΛΑΚΑ!
ΣΚΑΣΕ!
ΣΚΑΣΕ ΕΙΠΑ ΘΑ ΣΟΥ ΣΦΗΝΩΣΩ ΤΗ ΜΟΥΡΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΚΑΖΙ ΚΑΙ ΤΗ ΣΟΛΑ ΜΟΥ ΜΑΛΑΚΑ!
--
Μουνί τα'κανες,το ξέρεις?
Το πορτοφόλι του πού είναι? Είσαι μαλάκας? Φέρτο 'δω..
Σκάσε. Δεν θέλω να ξέρω ούτε ούτε ποιός είναι ούτε τίποτα, πέτα την ταυτότητα στον κάδο κι εξαφανίσου. Εξαφανίσου είπα! Οχι Σ'ΑΥΤΟΝ το κάδο μαλάκα καθηστερημένε!
Και μη με πάρεις ούτε τηλέφωνα ούτε τίποτα. Θα σε πάρω εγώ όταν ηρεμήσουν τα πράγματα. Πω τον μαλάκα.. Θα σε πάρω εγώ είπα.
Σαν ποιός να ρωτήσει? Δε ξέρω, στ'αρχίδια μου τι θα πείς, τ'ονομά μου μόνο να μην αναφέρεις, κατάλαβες? Στη φυλακή δεν ξαναγυρνάω κι αμα σου ξεφύγει κουβέντα θα σε θάψω ρε, το κατάλαβες? .. ΘΑ ΣΕ ΘΑΨΩ!
Γαμώτο,τηλέφωνο..περίμενε μια.. Ενα γαμημένο λεπτό μπορείς να περιμένεις? Περίμενε!
Ελα μωρό μου..ναι ρε ναι,εχω μπλέξει με δουλειές. Ναι το ξέρω. Κάνω ο,τι μπορώ..Πες στο μικρό οτι θα τον σκεπάσω όταν γυρίσω σπίτι, δε θ'αργήσω. Εντάξει ελα..ελα γειά τα λέμε σε λιγάκι.
..Οκ..
Κι εγώ.
Έφυγες μαλάκα. Κι όπως είπαμε. Που΄σαι ελα 'δω, πάρε αυτά. Και τώρα εξαφανίσου.
Πφφφφ.....
Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου 2010
The Alchemist
Don't turn away - don't turn away
Wash away the blackness with the silver rain
Don't turn away - don't try to hide...
Sulphurous and burning, spitting out the sun
The beginning of creation, of the golden one
A window to the west, a blazing star above
In Taurus we begin it and the ladder has begun
Don't try and blame me for your sins
For the sun has burned me black
Your hollow lives - this world in which we live
I throw it back
Four-headed dragon for the four degrees of fire
Purify the insane, bring the solution ever higher
Bring me all the elements, spread them round my head
Bring me mad men's bodies, I will break them all like bread
Don't try and blame me for your sins
For the sun has burned me black
Your hollow lives - this world in which we live
I hurl it back
Don't try and blame me for your sins
For the sun has burned me black
Your hollow lives - this world in which we live
I throw it back
Don't try and blame me for your games
Your games are death
My world is light - the angels fill my eyes
With every breath...
And so we lay
We lay in the same grave
Our chemical wedding day
And so we lay
We lay in the same grave
Our chemical wedding day
And so we lay
We lay in the same grave
Our chemical wedding day
And so we lay
We lay in the same grave
Our chemical wedding day...
And all this vegetable world appeared on my left foot
As a bright sandal, formed immortal of precious stones and gold
I stooped down, and bound it on
To walk forward through eternity...
"The Alchemist"
[Bruce Dickinson / Roy Z.]
Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010
Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2010
Γαμώ μέχρι εδώ?
Γαμώ.
ταπ! ταπ!
what the hell?*γυρνάω, δεν βλέπω τίποτα. Συνεχίζω αμέριμνη να σερφάρω και να ακούω τη βροχή με την πόρτα ανοιχτή δίπλα μου*
ΤΑΠ!
Αντικρύζω ενα τέτοιο
να πεταρίζει στο σαλόνι πίσω μου και να προσγειώνεται με γδούπους στο πάτωμα.Naturally χέζομαι, πετάγομαι από την καρέκλα και κρύβομαι στη σκάλα.
Βρίσκω τον χοντρό γάτο μου και τον αμολάω στο σαλόνι με μια υποψία απο τύψεις και μια υποψία ανακούφισης οτι άλλος θα το φροντίσει.. Μόνο για να δω τον γάτο μερικά δευτερόλεπτα αργότερα να τρέχει φρικαρισμένος απο το σαλόνι και να αρνείται να ξαναπάει μέσα.
Great. Βάλε εναν μπουχέσα να σου κάνει τη δουλειά Αλις, καλά να πάθεις.
Επιστρέφω λοιπόν με μια μυγοσκοτώστρα.
Τι να κλάσει θα μου πείς αλλα δε την ήθελα για να σκοτώσω τον δεινόσαυρο, απλώς για να προστατευτώ σε περίπτωση που μου επιτεθεί. Ω, σκάστε. Κανείς δεν ξέρει πραγματικά τις διαθέσεις των ακριδων, οκ?
Πουθενά το πλάσμα. Η πόρτα ακόμα ανοιχτή..ελπίζω να έφυγε μόνο του. Λογικά θα έφυγ..ΤΑΠ!
Τετάρτη 13 Οκτωβρίου 2010
Λοιπόν
Λοιπόν:
Άκου, ανθρωπάκο..
Ήταν 5 μηνών όταν το σκότωσες. Ηταν το πιο γαμηστερό γατί του κόσμου κι εσύ ενας απύθμενα, ανυπέρβλητα και so fucking huge ΜΑΛΑΚΑΣ.
Κι εγω μια απαρηγόρητη τύπισσα με πρησμένα μάτια 3 μέρες τώρα.
Θέλω να μάθω γιατί οδηγεις σαν πουτάνας γιος πρωινιάτικα Κυριακής σε ήσυχο,ερημικό σχεδόν, δρόμο μέσα σε γειτονιά??
Που νομίζεις οτι είσαι, που νομίζεις οτι πας? Γιατί βιάζεσαι ρε ανθρωπάκο? Κυρίως γιατί γράφεις στ' αρχίδια σου το μωρό που μόλις σκότωσες? Σταμάτησες άραγε καθόλου να το κοιτάξεις, αν αναπνέει? Θαύμασες το έργο σου, σπουδαίε? Σκέφτηκες ποτέ, έστω για λίγο να δείξεις λίγη γαμημένη ανθρωπιά? Εξω από το σπίτι μου, εξω απο το σπίτι της την σκότωσες. Δεν την "πάτησες" την χτύπησες, ΔΕΝ πετάχτηκε απο πουθενά "ξαφνικά" για να μη την δείς γιατί ΔΕΝ πλησίαζε αυτοκίνητα και ΔΕΝ έχεις καμία δικαιολογία, όσες κι αν προσπαθησα να εφεύρω για να δικαιολογήσω την κατάσταση κι εσένα μαζί. Το ξέρω γιατί εγώ ρε γαμημένε μάζεψα το άψυχο κορμάκι της. ΕΓΩ ρε μούλε τη σήκωσα απο κάτω, ΕΓΩ ρε ξεφτίλη κάγκουρα έπρεπε να αντικρύσω το αίμα. ΕΓΩ ρε ΑΝΘΡΩΠΕ, πουτάνας γιε πήγα ξανά και ξανά στο σημείο εκείνο μπας και καταλάβω πως σκατά μπορεί να έγινε, γιατί το αίμα της είχε την τάδε φορά στο έδαφος και κάθε μα κάθε φορά προσπαθούσα να συνειδητοποιήσω οτι "αυτό συμβαίνει συχνά". Ε, ξέρεις κάτι?
Άντε και γαμήσου.
Άντε γαμήσου κι εσυ που διαβάζεις και με κρίνεις, εσυ που διαβάζεις και γελάς, εσύ που με βρίσκεις υπερβολική. Τράβα αλλού.
Άντε και γαμήσου μαλάκα οδηγέ της πούτσας που παρακαλάω κάπως να μπορούσα να σε βρω μόνο και μόνο για να σου σκίσω τα λάστιχα, αφού δεν ξέρεις να οδηγείς, τότε δεν πρέπει να οδηγείς. Και ελα να μου ζητήσεις και τα ρέστα, μα τη Παναγία θα σου ξεριζώσω τα μάτια από τις κογχες τους με τα ίδια μου τα χέρια επειδή είσαι παντελώς άχρηστος, ανίκανος να νιώσεις και ψυχικά ανάπηρος.
Τι διαφοροποιεί ενα 5μηνο γατάκι από ενα 5μηνο ανθρωπάκι?
Οτι το "ανθρωπάκι" συνήθως γεννιέται μέσα στην αγάπη και την στοργή, ενω το ζώο οχι. Το ζώο γεννιέται μέσα στα ΣΚΑΤΑ ΣΟΥ, στους δρόμους ΣΟΥ, στη βρώμα ΣΟΥ, στα ξουτ και την κλωτσιά ΣΟΥ. Επιβίωσε όμως και κάπως βρέθηκε στο σπίτι μου. Χώραγε στην παλάμη μου. Το πρώτο της βράδυ εδώ γατζώθηκε από τα ρούχα μου και κοιμήθηκε στο σβέρκο μου.
Και άντε γαμήσου γιατί ήταν το πιο ιδιαίτερο γατί που έχω συναντήσει ποτέ κι ας την είχα μόνο 3 μήνες "φιλοξενούμενη" μέχρι να της βρώ το καλύτερο σπίτι. Αντε και γαμήσου γιατί το προηγούμενο βράδυ στα γενέθλιά μου συνειδητοποίησα οτι δεν θα μπορούσα ποτέ να την αποχωριστώ.
Και αντε γαμήσου γιατί η ζωή της διήρκησε λίγους μόνο μήνες, προτού της δοθεί όλη η αγάπη που άξιζε και φταίς ΕΣΥ γι' αυτό. Αλλά πφφ τι να καταλάβεις.. Αμφιβάλλω αν ένιωσες ποτέ ΑΛΗΘΙΝΗ αμοιβαία αγάπη. Αγάπη που δεν θα πάρεις ποτέ από άνθρωπο.
Ναι ρε μουνί, "ήταν απλά μια γάτα". Οπως κι εσυ είσαι "απλά ενας άνθρωπος".
Επειδή και μόνο την εγκατέλειψες και συνέχισες το δρόμο σου σκεφτόμενος οτι σου λέρωσε την αμαξάρα με το αίμα της.
Επειδή εκείνο ήταν αθώο πλάσμα κι εσύ το χειρότερο πράγμα. Αψυχο κρέας είσαι που κινείται και μιλάει. Τίποτ' άλλο, άνθρωπε.
Μπορώ να σκεφτώ πολλούς τεκμηριωμένους λόγους για τους οποίους σε βρίσκω κατώτερο μιας γάτας αλλά και να στους εξηγούσα δεν θα καταλάβαινες ούτε το 1%.
Απο τα βάθη της καρδιάς μου λοιπόν,
ΨΟΦΑ.
Σάββατο 9 Οκτωβρίου 2010
Λέξεις-κλειδιά
Πηγές επισκεψιμότητας (κλικ)..
(σκρόλ ντάουν)
Λέξεις - Κλειδιά Αναζήτησης..

Γκουκλάροντας λοιπόν τα παραπάνω η μηχανή αναζήτησης σε στέλνει στο μπλογκ μου?! Ook..
Σόρυ σέρφερς αλλά δεν έχω τις απαντήσεις που γυρεύετε. Τουλάχιστον όχι..εδω.
Φίλοι μπλόγκερζ, try it out στα δικά σας μπλογκ, έχω περιέργεια :p
Παρασκευή 8 Οκτωβρίου 2010
Anousious Anartisious
Έκανα εκλαιράκια από την αρχή. Oh man, awesomness.
Not the hardest thing to do but it's fucking tiring. Για πρωτάρα μπορώ να πω οτι γάμησαν.
Τι άλλο έκανα?
Α, ναι. Τίποτα.
Έγινα 28. Is that even an age? Πίστευα οτι μόνο οι άλλοι θα μεγαλώνουν μετά τα 21, εγώ όχι. Δεν ξέρω γιατί αλλά ειλικρινά το πίστευα. Σύνδρομο πιτερπανισμού μάλλον..
Δεν έχω τίποτα αξιόλογο να γράψω, δεν ξέρω καν γιατί γράφω.
Δε γαμιέται?
To the batmobile!!!
Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010
Τα΄πε ολα, δεν εχω κάτι να προσθέσω.
Is this a test?
It has to be. otherwise I can't go on.
Draining patience. drain vitality.
This paranoid, paralyzed vampire act's a little old.
But I'm still right here, giving blood and keeping faith. and I'm still right
Here.
But I'm still right here, giving blood and keeping faith. and I'm still right
Here.
I'm gonna wait it out
If there were no rewards to reap,
No loving embrace to see me through this tedious path I've chosen here,
I certainly would've walked away by now.
I'm gonna wait it out
If there were no desire to heal
The damaged and broken met along this tedious path I've chosen here,
I certainly would've walked away by now.
I still may. and I still may.
Be patient.
I must keep reminding myself of this...
If there were no rewards to reap,
No loving embrace to see me through this tedious path I've chosen here,
I certainly would've walked away by now.
And I still may. and I still may. and I still may.
I'm gonna wait it out.
I'm gonna wait it out.
Gonna wait it out.
Gonna wait it out.
---
Αυτά.
(Και μαλάκα σοβαρά, if my brain was a vagina, TOOL would make me wet. Ασχετο)
Fuck, it just hit me
Παρασκευή 27 Αυγούστου 2010
Strange Machines
Οποιος με βλέπει υπόΕγω δεν τον βλέπω καθόλου. Παύει να υπάρχει.
Οχι για να νιώσω καλύτερα,
-περισσότερο λυπάμαι για σένα που έχεις ακόμα την ανάγκη να δεις κάποιον "υπο"-
αλλά γιατί με στενοχωρεί το οτι δεν κατάφερα να σε κάνω να "δεις".
Γιατί εκεί που εσύ θα με μάθεις να μισώ,
εγώ, αν εσύ δεν θες, δεν μπορώ να σου μάθω να αγαπάς.
Δεν θα σε δώ ποτέ "υπό".
Απλά δεν θα σε βλέπω καθόλου.
Μη περιμένεις οι άνθρωποι να βλέπουν το καλό σε σένα οταν εσύ τους δείχνεις κακό.
Πρέπει ειλικρινής να είσαι
και να μην επαναπαύεσαι ποτέ
οι δάφνες σου θα σαπίσουν σύντομα,
πρέπει με ανοιχτη καρδιά και καθαρό intention να πορεύεσαι
και οι άνθρωποι γύρω σου να μην είναι απλά υπήκοοι, ούτε αυλικοί,
να είναι φίλοι σου κι αδέρφια.
Μπορείς?
Αν..
Εγώ, συνάνθρωπε, δεν θα σε δώ ποτέ υπό.
Γιατί τότε θα είμαι άλλος ενας μικροσκοπικός ανθρωπάκος κι έχω χάσει το στόχο.
Θα σου δείξω αγάπη. Ονόμασέ το φιλία αμα θες. Θα στη δώσω για όσο την αξίζεις.
Είναι στο χέρι σου το τι θα την κάνεις. Θες να την αξιοποιήσεις? Θες να τη χέσεις και πανηγυρικά να χορέψεις πάνω της?
Κάντη ο,τι επιθυμείς. Δεν θα σου ζητήσω τα ρέστα.
Αλλά μη με βλέπεις σαν χαζή, ή αδύναμη που σκέφτομαι έτσι.
Μισό λεπτό!!!
Γύρνα τον καθρέφτη σου.. ναι, να κοιτάζει εσένα τώρα.
Πως νιώθεις?
Τρίτη 27 Ιουλίου 2010
Νευράκια, νευράκια?
την απέραντη ανάγκη να κάνω κακό σε κάποιον, σοβαρά. Εχω μείνει αυπνη για να μη με πάρει ο ύπνος το πρωί που θα ερχόσουν να μου φέρεις το ζωάκι σου που συμφώνησα να φιλοξενήσω για εναν μήνα για να πας διακοπές στην Αμέρικα κι εγώ πουθενά.
Και με πήρες στις 11 να μου πείς οτι περιμένεις να ξυπνήσουν ο γιος και ο φίλος σου για να έρθετε να μου το αφήσετε..
ΕΙΝΑΙ 8.10 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΓΕΝΝΕΘΛΙΩΝ ΤΗΣ 3ΧΡΟΝΗΣ ΑΝΗΨΙΑΣ ΜΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΣΤΙΣ 6, ΠΟΥ ΣΤΑ ΔΙΑΛΑ ΕΙΣΑΙ?
Μετά από ενα πολύχρωμο κράξιμο οικογενειακό ακόμα περιμένω αλλά πουθενά.
(Και δε χτυπάει ..το τηλέεεεεεεφωνοοοοοο, η ελπίδα μου κρεμάαααααστηκεεεεεεε)
Μα την Παναγία θα..
Εν τω μεταξύ με νεύρα πλέον φρικασέ, αποφασίζει το ηλίθιο από δίπλα να αρχίσει την ωδή του προς την σπασαρχιδίνη σε λα ματζόρε. Σκυλί που όταν δεν τρομοκρατεί τα κουτάβια της και δεν τα γαμάει στις δαγκωνιές, γαμάει τα νεύρα όλης της γειτονιάς.
Έτσι ρε παιδί μου, δεν υπάρχει επειδή.
Επειδή οι "κηδεμόνες" της είναι άμπαλα γιαούρτια που γι' αυτούς "εκπαίδευση" σημαίνει όοοοχι "μαθαίνω-στο-σκύλο-μου-οτι-το-να-γαυγίζει-για-4μιση-ώρες-νον-στοπ-χωρίς-λόγο -είναι-κακό" αλλά απλά "δένω-το-σκύλο-στο-δέντρο-με-αλυσίδα-μήκους-τριάντα-εκατοστών-και-έτσι-είμαι-γαμάουα-εκπαιδευτής-και-το-φλωρόσκυλο-είναι-ο-κέβιν-φάκιν-κόστνερ". Τόσο άγριο και κακό.
Στην αρχή με κρατάγαν να μη τους ρίξω το ενυπόγραφο ραβασάκι με τη νομοθεσία περί εγκατάλειψης και κακομεταχείρησης σκύλου όταν πήγαν διακοπές και ξεχάσαν οχι απλώς οτι έχουν σκυλί αλλά κι οτι είναι έτοιμο να γεννήσει. Κι έτσι γέννησε 10 μικρά. Πολλά για τέτοιο σκυλί. Επιζήσαν τα 3, πάλι καλά να λες..
Look, το σκυλί είναι derranged. Όσα κουτάβια δεν έπνιξε/έκατσε πάνω τους και σκάσαν/έφαγε, τις τρώνε σήμερα όταν πάω να τους ρίξω μπισκότα σκύλου (γιατί στο τέλος θα φάνε τους θάμνους του κήπου) και η σκύλα επιτίθεται σε όποιο μικρό επιχειρήσει να φάει.
Δεν το περίμενα οτι θα το έλεγα ποτέ εγώ αυτό αλλά I fucking hate that dog.
Imagine this:
Το πρωί δίνεις γραπτές εξετάσεις. Εχεις ξεκωλωθεί να διαβάζεις και τα μάτια σου έχουν πεταχτεί από τις κόγχες τους από το συνδυασμό συγκέντρωσης και red bull+4 δυνατών φραπέ. Η ώρα είναι 12 και κάτι το βράδυ.
Κααααι αρχίζει η πόρνη να γαυγίζει. Και να γαυγίζει...και να γαυγίζει μέχρι τις 3. Κλαίς.
Ξαφνίκα σταματάει. Κάνεις το χορό της βροχής, παίρνεις βαθιές ανάσες μετρώντας αντίστροφα από το 10 για να ηρεμήσεις και με το που φτάνεις στο 2 αρχίζει πάλι.
Πέφτει το πρώτο καντήλι. Στρίβεις ενα τσιγάρο και επαναλαμβάνεις στον εαυτό σου "η δολοφονία είναι κακό πράγμα. Η δολοφονία είναι κακό πράγμα. Η δολοφ..." σταμάτησε.
Και πάει 4. Κοιμήθηκε Θεε μου, στ' αλήθεια τώρα δε μου λες μαλακίες ε?
Ξαναπιάνεις να διαβάσεις. Και γκές γουατ. Έρχεται πάλι για το ενκορ κι εσύ μέχρι τις 5 περίπου το πρωί το μόνο που έχεις καταφέρει είναι να σκίσεις από τα νεύρα σου το βιβλίο και να μη μπορείς πάλι να διαβάσεις.
Η δολοφονία είναι
Αυτά.
Είναι καλοκαιράκι.. Αχ, τι ωραίο που είναι το καλοκαιράκι.. Ολοι πάνε διακοπές κάπου, γεύονται λίγο μπλε, λίγο πράσινο,λίγο καλαμαράκι, λίγο ούζο.. Εγώ τίποτα. Και μένω και κοντά στη θάλασσα, σκέψου. Αλλά έχω κακομάθει και δε ψήνομαι και ιδιαίτερα για το ραδιενεργό νερό της Βούλας. Θέλω παραλία σαν της Ιθάκης. Βασικά οχι, θέλω Ιθάκη. Τέλος.
Οπότε αράζω εδώ, κάνοντας baby sitting στο κουνάβι της τέτοιας που ποτέ δεν το έφερε. Νοητό baby-sitting δηλαδή. Σαν τρού χίπισσα, άφραγκη όσο δεν πάει.
Θα μου πείς οτι είμαι αχάριστη, έχω νετ. Ναι, κάτι είναι κι αυτό.. Το επόμενο βήμα θα ήταν να πάρω το ακκορντεόν και να ανέβω στη στάση Μοναστηράκι-Ομόνοια.
Σκάσε επιτέλους ηλίθιο σκυλί!Σκάσε γαμώτμπανγία σκάσε!
Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010
Disorder in the American Courts
Τα ακόλουθα είναι από το βιβλίο 'Disorder in the American Courts', και έχουν ειπωθεί από ανθρώπους σε δικαστήρια- έχουν καταγραφεί κατά λέξη από δικαστικούς ρεπόρτερ στην Αμερική, οι οποίοι μετά βίας παρέμεναν σοβαροί την ώρα που γίνονταν οι ερωταποκρίσεις....
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σας είπε ο άντρας σας εκείνο το πρωί;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Είπε "Πού βρίσκομαι, Κάθριν;"
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Και γιατί σας αναστάτωσε τόσο;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Το όνομά μου είναι Σούζαν
------------------------------------------------------------------------------------
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Είστε σεξουαλικά ενεργή;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ¨ 'Οχι, απλώς μένω ξαπλωμένη.
--------------------------------------------------------------------------------------
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Αυτή η μυασθένεια σας επηρεάζει τη μνήμη σας;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ¨ Ναι..
ΔΙΚ: Και με ποιους τρόπους σας επηρεάζει τη μνήμη;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ξεχνάω..
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Ξεχνάτε; Μπορείτε να μας δώσετε ένα παράδειγμα για κάτι που έχετε ξεχάσει;
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ο μικρότερος γιος, ο εικοσάχρονος, τι ηλικίας είναι;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Είναι 20, όσο περίπου και το IQ σας.
ΔΙΚ: Ήσουν παρών όταν πάρθηκε η φωτογραφία σου;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Τώρα με δουλεύετε;
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Ώστε η ημερομηνία της σύλληψης του παιδιού ήταν η 8η Αυγούστου;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι.
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Και τι κάνατε εκείνο τον καιρό;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Έκανα σεξ.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και είχε τρία παιδιά, έτσι δεν είναι;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πόσα ήταν αγόρια
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Κανένα.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Υπήρχε κανένα κορίτσι;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Κύριε Δικαστά, νομίζω χρειάζομαι άλλον δικηγόρο. Μπορώ να πάρω άλλον;
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πώς τερματίστηκε ο πρώτος σας γάμος;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Λόγω θανάτου.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και με τίνος τον θάνατο τερματίστηκε;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Για μαντέψτε;
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Μπορείτε να περιγράψετε το άτομο;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ήταν μεσαίου αναστήματος και είχε γένεια.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ. Ήταν άντρας ή γυναίκα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Αν δεν είχε έρθει κανα τσίρκο στην πόλη, μάλλον άντρας θα έλεγα...
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Γιατρέ, πόσες από τις νεκροψίες σας τις έχετε διενεργήσει σε νεκρούς ανθρώπους;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ : Όλες. Οι ζωντανοί, ξέρετε, αντιστέκονται πάρα πολύ.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: ΌΛΕΣ σας οι αντιδράσεις και απαντήσεις ΠΡΕΠΕΙ να είναι με λέξεις. Οκέι; Σε ποιο σχολείο πήγατε;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Με λέξεις.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Θυμάστε την ώρα που εξετάσατε το σώμα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Η νεκροψία άρχισε γύρω στις 8:30 πμ.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και ο κύριος Νέντον ήταν νεκρός εκείνη την ώρα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Αν όχι, σίγουρα ήταν μέχρι να τελειώσω.
Και τελος:
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Γιατρέ, πριν διενεργήσετε τη νεκροψία, ελέγξατε αν υπήρχε σφυγμός;
ΜΑΡΤΥΡΑ΅Σ: Όχι
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ελέγξατε την πίεση του αίματος;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: 'Οχι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ελέγξατε την αναπνοή;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Όχι..
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ώστε λοιπόν, είναι πιθανόν ο ασθενής να ήταν ζωντανός όταν αρχίσατε την αυτοψία;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: 'Οχι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πώς μπορείτε να είστε σίγουρος, γιατρέ;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Γιατί ο εγκέφαλός του βρισκόταν πάνω στο γραφείο μου σε μια γυάλα.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Α, μάλιστα. Όμως θα μπορούσε ο ασθενής, παρ' όλα αυτά, να είναι ακόμα ζωντανός;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι, είναι πιθανόν- θα μπορούσε να είναι ζωντανός και να ασκεί τη δικηγορία.
Σάββατο 3 Ιουλίου 2010
Νιάου
Ψεκάζουν, ξέρετε όταν θέλουν να μαρκάρουν την περιοχή τους κι οταν έχουν καύλες.
Ο μπουχέσας αρσενικός γάτος μου δεν έχει ψεκάσει ποτέ. Είναι στειρωμένος..
ΑΛΛΑ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΠΟΥΣΤΗΣ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ!
Και αποφάσισε να μπεί στη κουζίνα μου. Από όλες τις κουζίνες της γειτονιάς διάλεξε την δική μου.
Και έβγαλε τις καύλες του μπροστά από το ψυγείο μου.
Και μυρίζει σαν να πέθανε κάτι.
Και την ώρα που πέθαινε έβγαλε μια επιθανάτια πορδή τοξινών.
3 μέρες τώρα...
Είμαι μόνη στο σπίτι καθώς φύγαν φιλοξενούμενοι και πήγαν σε νησί κι περνάω quality time alone πολεμώντας με το αόρατο τέρας της μπόχας. Στην αρχή ήταν θέμα εντοπισμού καθώς μύριζε γενικά, αόριστα. Οταν επιτέλους κατάφερα στο περίπου να εντοπίσω από που έρχεται η νοσηρή σιχαματίλα αρχίσαν οι χλωρίνες. Επι ματαίω.
Έφερα "παρθένες" μύτες στο σπίτι να βρούμε τι στο διάλο είναι αυτό, μέχρι και υδραυλικό μπάς κι έρχεται από κανα σιφόνι. Νιετ. Κάποιος μου είπε οτι έτσι μυρίζει το "ψέκασμα", ναιιιιιιι το βρήκαμε!!
Αντιμετώπιση τώρα.
Ο γούγλης είναι φίλος μας συνήθως, αυτή τη φορά όχι καθώς τα site λένε.. αμα σου συμβεί τη γάμησες. Δεν θα φύγει η μυρωδιά ποτε παρά μόνο με ειδικά ενζυμικά καθαριστικα μπλαααα μπλα μπλα. Σε άλλα βρήκα γιατροσόφια με λιστεριν,άλλα με ξύδι, άλλα με μαγειρική σόδα και χλωρίνη, άλλα με υπεροξείδιο.
Το πάτωμα τις τελευταίες 2 μέρες έχει κατ'επανάληψη σφουγγαριστεί με ΟΛΑ αυτα ξεχωριστά, με όλα αυτα μαζί, με χλωρίνη, με τα δάκρια μου.... Μου τελείωσε η μαγειρική σόδα, το ξύδι, αγόρασα πάλι χλωρίνη και κοντεύει να τελειώσει, τα νύχια μου γίναν σαν φτερά πεταλούδας από τα χημικά και υποψιάζομαι οτι σε λίγο θα υποχωρήσει το πάτωμα στο σημείο εκείνο από τα διαβρωτικά.
Βοήθεια.
Ρωτώντας φίλο με αρσενικές γάτες μου είπε οτι μια φορά του κατούρησαν τον σάκο.
"και τί έκανες?"
"τον πέταξα. Πέτα κι εσύ την κουζίνα".
Θένξ.
Ακόμα περιμένω κόσμο στο σπίτι για φαϊ.
Θα έχουμε αμελέτητα γάτου στα κάρβουνα, μεζεδάκι κανείς?
Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010
Μπορώ να ξεχωρίσω ένα καλικάντζαρο απο ένα νανο
Φιλοξενούμε φίλους από Αφρική. 2 λεσβίες και το παιδί τους. Ντάξει, σαν άτομα γαμάνε αλλά..
Εδώ και τρία τέταρτα της ώρας το παιδί τους κάθεται από πίσω μου και..
Stephan- What's your real name?
me- Alice
Stephan- No, your REAL name..
me- Alice
Stephan- I mean your rrrrreeeeaaaall name.
me- A-l-i-c-e!
Stephan- What name did they give you when you were born?
me- Alice. It's Alice!!
Stephan- ok.
Stephan- And what's your..tenth name?
me- I don't have one
Stephan- Why?
me- Because I don't. Do you have a tenth name?
Stephan- Yes
me- oh, what is it?
Stephan- Whyyyy should I tell you??
me- ok, don't.
μετά από 2 λεπτά..
Stephan- Isn't your real name Peter?
me- ..what?
Stephan- Your real name. Isn't it Peter?
me- Nope. It's Alice
Stephan- Why isn't it Peter?
me- it's just not!
Stephan- Well, why?
me- ...
Stephan- Are you a Peter hater?
me- No.
Stephan- Yes you are. You're a Peter hater. I know it.
(φεύγει, φέρνει μια μαλακία παγωτό πράμα απο αφρολεξ και το εκτινάσσει στο κεφάλι μου)
me- please don't do that
(ξαναφεύγει και επιστρέφει με ενα μπαλόνι. Το φουσκώνει και μετά αφήνει αέρα στο πλάϊ του κεφαλιού μου με αποτέλεσμα να ξεφουσκώνει το πράμα μεσα στο αυτί μου και ταυτόχρονα να ραντίζομαι με σταγονίδια σάλιου)
me-STOP IT!!! Don't you want to run along and play with your pokemon thingie or something?
Stephan- ...!! hahahaha you're funny! What's your name?
Αυτό συμβαίνει χωρίς διακοπή. Εδω και 45 λεπτά. Θέλω να το παλουκώσω αλλά δεν το κάνω. Αγαπώ τα παιδιά. Απλά αυτό το παιδί με έχει εκνευρίσει. Και δεν εχω όρεξη για τίποτα σήμερα.
Το μόνο που νιώθω τώρα πως θα με έσωζε, είναι μια προσομοίωση ταξιδιού με πλοίο και ενα μοχίτο.
Με ομπρελάκια.
Τρίτη 29 Ιουνίου 2010
1+1
δεν
το'χω
Ophelia was a bride of God
A novice Carmelite
In sister cells
The cloister bells tolled on her wedding night
Ophelia was the rebel girl
A blue stocking suffragette
Who remedied society between her cigarettes
And Ophelia was the sweetheart
To a nation overnight
Curvaceous thighs
Vivacious eyes
Love was at first sight
Love was at first sight...
Love...
Ophelia was a demigoddess
In pre-war Babylon
So statuesque
A silhouette
In black satin evening gowns
Ophelia was the mistress to
A Vegas gambling man
Signora Ophelia Maraschina
Mafia courtesan
Ophelia was the circus queen
The female cannonball
Projected through five flaming hoops
To wild and shocked applause
To wild and shocked applause
Ophelia was a tempest cyclone
A goddamn hurricane
Your common sense, your best defense
They wasted, and in vain
For Ophelia 'd know your every woe
And every pain you'd ever had
She'd sympathize and dry your eyes
Help you to forget...
And help you to forget
And help you to forget
Ophelia's mind went wandering
You'd wonder where she goes
Through secret doors down corridors
She'd wander there alone
All alone
"Es kostet mich keine kleine Krise die Verunreinigung und das
Suechtige aus meinem Leben auszuschliessen"
"compondo musica , en un estado de ecstases"
"Ce fut une enfance sans rire, sans larme"
"fuerza de vida , de vida"
"Mein Vater ist ein Architekt"
Παρασκευή 18 Ιουνίου 2010
Βασιλιάς
Δεν μυρίζεις δρόμος, ούτε ιδρώτα, μυρίζεις ταλαιπωρία, κούραση, απλυσιά, απογοήτευση και απόγνωση.
Φοράς 2 μπουφάν το ενα πάνω στο άλλο και σκέφτομαι πως μπορεί να αντέχεις με τέτοια ζέστη?
Υποθέτω πως δεν έχεις άλλα ρούχα κι έτσι τα φοράς όλα μαζί και τα κουβαλάς σαν θησαυρό γιατί θα ξανάρθουν κρύες μέρες. Και μετά τι θα σε κρατά ζεστό?
Τα παπούτσια σου είναι πολύ μεγάλα και περπατάς παράξενα.
Είσαι μικροσκοπικός. Τόσο αδύνατος.
Θεέ μου, πόσο μου θυμίζεις παιδί κι ας είσαι γύρω στα..δεν ξέρω, 30?
Στην αρχή έκανες νεύμα για φωτιά να ανάψεις το τσιγάρο που κρεμιόταν από τα χείλη σου. Δεν μίλησες, απλά έκανες νεύμα. Νόμιζα πως τα'χες χαμένα έτσι που κοιτούσες κάτω.
Σου προσφέραμε φωτιά κι ευγενικά προχώρησες παρακάτω, δεν ζήτησες τίποτ' άλλο.
Περπάτησα προς τη στάση μου και συ προχωρούσες μπροστά μου κουρασμένα. Εκατσες στο πεζούλι και έριξες το κεφάλι ανάμεσα στα χέρια. Διστακτικά και τρέμοντας άπλωσες το χέρι να ζητήσεις ελεημοσύνη αλλά κιχ δεν έβγαλες και το βλέμμα σου παρέμεινε καρφωμένο στα πόδια σου...
Ποιός ξέρει, ίσως είσαι κάπου, σε κάποια χώρα μαγική, βασιλιάς.
Ίσως οι υπήκοοι σου σου φέρνουν δίσκους με φαγητά, φρούτα, κρασί και βαμβακερά πανιά για τις πληγές σου.
Ίσως είσαι καλοκάγαθος βασιλιάς,μικρός πρίγκιπας και το βασίλειό σου είναι ο κόσμος όλος.
Ενα μπουκάλι νερό, ενα κρουασάν απ'το περίπτερο κι ενα ευρώ. Δεν είχα παραπάνω..
Μου έριξες ενα βλέμμα σαν να σου είχα χαρίσει πηγή δροσερού νερού ολόκληρη.
Κι ένιωσα αβοήθητη που δεν είχα πηγή αληθινή να σου δώσω να δροσιστείς και να πλυθείς.
Είσαι μικροσκοπικός. Τα ρούχα σου είναι σκισμένα,βρώμικα και μυρίζεις άσχημα.
Μα παραμένεις βασιλιάς, το ξέρω..
And I think to myself...
Κυριακή 30 Μαΐου 2010
The cutest motherfucker
και δεν εχω σταματήσει να το βλέπω και είναι ο ορισμός του cute!
Αγαπάω λέμε, αγαπάω.
Δεεεεν εχει σημασία το αν είναι φτιαχτό και πως, σημασία έχει πως πια δε με πιάνουν οι ερευνητικοσυνομωσιολογικές μου φρίκες περί ουφολογίας,γκρίζων και μυστικά σύμφωνα με τις κυβερνήσεις. (ναι, είμαι τέτοιου είδους βλαμμένη το παραδέχομαι :p)
Τί λένε στο βίντ?
"There are two people and the first one says":
"Speak, You mother F*cker"
The second guy reply:
"Calm Down, man...Are you crazy?"
The Alien makes some noises and then The first guy says:
"See?, I told you he was going to talk"
First guy then says...Ok, let's get outta here.
My personal Opinion, judging by the language used , this people are probably NOT military but civilians with poor education."
Πέμπτη 27 Μαΐου 2010
Κατσε ναι, αλλιώς ξεκίνησα. Α, μπράβο εξετάσεις.
Διαβάζω που λέτε. Οχι συστηματικά αλλά το κάνω. Είμαι με τρεις ωρες ύπνο,κεφάλι πατάτα από το διάβασμα και διάθεση να χώσω μπετόβεργα σε άνθρωπο as we speak. Type. Whatever. Πριν από 2 χρόνια ήρθε το κλιματιστικό μου και 2 χρόνια κάθεται στη κούτα κι εγώ ψοφολογάω τα καλοκαίρια με τον κουτσό ανεμιστηράκο που αν δε βαράει κατευθείαν πατούσα-μέτωπο-πατούσα την εγάμησες από τη ζέστα.
Σήηηηημερα λοιπόν εδέησαν οι τεχνικοί να έρθουν κι εγώ το έμαθα τελευταία με ενα "ξύπνα, ήρθε ο Πέτρος να βάλει το κλιματιστικό. (όπου Πέτρος, ο άνθρωπος που τα κάνει ολα και συμφέρει σε ενα σπίτι με 2 γυναίκες που ούτε λάμπα δεν μπορούν ν' αλλάξουν,η μία γιατί είναι κοντή και η άλλη γιατί φοβάται οτι θα τινάξει το τετράγωνο στον αέρα κατα λάθος. Ο Πέτρος μας αποκαλεί "κουμπάρα". Οχι, ο Πέτρος δεν είναι gay. Ο Πέτρος είναι και bodyguard όταν δεν μαστορεύει. Και παίζει τουμπερλέκι. Ο Πέτρος τα σπάει τελικά)
Μέσα σε 3 λεπτά σηκώθηκα, κουτούλησα στο κάτω μέρος του τζαμένιου "γραφείου" μου,έβαλα μια ζακέτα,πρόλαβα να γρυλίσω βρισιές σε διάφορες γλώσσες και διαλέκτους και ανέβηκα τη σκάλα να φτιάξω καφέ. Το δωμάτιο μπουρδέλο. Φακ ιτ λέω, ο Πέτρος είναι.
Μέχρι που μπήκαν στο σπίτι μαζί με τον Πετράκη κρατώντας μια σκάλα και διάφορα σύνεργα 2 παλικάρια που κολάζαν και κατάκοιτη 90χρονη πρώην ιερόδουλη καλημερίζοντάς με με τα χαμόγελα της κρεστ. Η αντίδρασή μου ήταν απλά να στρίψω ενα τσιγάρο και να βάλω Mayhem στο λαπτοπ στο σαλόνι μουρμουρίζοντας καλημέρα με τις πυτζάμες μου. Ακολούθησε μινι καυγάς με τη μανούλα μου και το timing της. Δεν έχω ξανακατέβει έκτοτε. Υποψιάζομαι τόνους σκόνης από το τρυπάνι και το κλιματιστικό βαλμένο κάπου που πραγματικά δεν θα έπρεπε να είναι (α, εχω τους λόγους μου).Τώρα που το σκέφτομαι, πραγματικά ελπίζω να μην άφησα πάλι κανα σουτιέν να κρέμεται πουθενά 'κει μέσα.
Τι κακό κι αυτό να μην ενημερώνουν,ε?
Περίοδος εξετάσεων.
Σε γενικές γραμμές αυτές τις μέρες η διάθεσή μου είναι κομπλέ, (του σύμπαντος οχι).
Έφτιαξα και μια τούρτα Yoda για τα γενέθλια του δικού μου.
Μασίφ και κεϊκοειδές. Must work on that... (Λίλα σου χρωστάω φοτοζ)
Η τούρτα είχε βάση κέϊκ σοκολάτας με γέμιση κρεμα φράουλα και κομμάτια lila pause και επικάλυψη buttercream, μαύρης και λευκής σοκολάτας.
O Yoda (ή τουλάχιστον αυτό που θα ήθελε να μοιάζει με τον Yoda) είναι φτιαγμένος με τα χεράκια μου από ζαχαρόπαστα και βαμμένος στο χέρι με χρώματα ζαχαροπλαστικής, κακάο και vodka.
Περιέργως it did taste good αν και από το βάρος του στο τέλος έμοιαζε με παππού έτοιμο να πέσει. Ή να κλάσει. Something along those lines.
Πλιζ?
Ονειρεύτηκα(όσοι από σας με ξέρετε καλά, ξέρετε οτι τα όνειρά μου δεν είναι ποτέ νορμάλ) οτι μεταξύ άλλων αλλοπρόσαλλων που περιελάμβαναν ενα σετ τραπεζαρίας που είναι δεμένο με σχοινιά 5-6 ορόφους στο κενό κι εμένα να πρέπει να κάτσω εκεί και να κάνω κούνια, έπρεπε να σώσω τον Γ από κάτι κακό που τον κηνυγούσε και ο μόνος τρόπος για να το κάνω βρισκόταν γραμμένος σε ενα χαρτι. Στο χαρτί ήταν γραμμένη η συνταγή για banoffee. (?)
Πηδάω πάλι από το ενα θέμα στο άλλο, καμία συνοχή στις σκέψεις μου.
Πέθανε το ιγκουάνα. Ετσι ξαφνικά μια μέρα και χωρίς λόγο. Γαμώτο. Είμαι να σκάσω με το μαλακισμένο, το αγάπησα 5 χρόνια που το είχε ο Andy και ενα χρόνο που αλώνιζε στο δωμάτιό μου. Αμάν πια.
Έχω αφήσει την "αποκατάσταση των προσφύγων και την ελληνοτουρκική ανταλλαγή" στη μέση.Πρέπει..να..διαβάσω.. πρεπει..να.. δια-ζζζζ-βασζζζζζω.......
Τρίτη 27 Απριλίου 2010
Χίλια χρόνια βρε θα ζήσεις!!
Αλλ' ουχί του ίδιου ποδολάγνου που πραναφέραμε σε προηγούμενο πόστ ανουσιότητας-νομίζω δηλαδή, νέο αίμα με παρόμοιο φετίχ...
(μαϊσπέϊς, σ' αγαπώ)
12:15 Dude se euxaristw, molis mou edwses trofi gia ti nea mou anartisi
12:16 Nope
...Τώρα να του δώσω λίνκ του Fucked-Up Land ή όχι?
Μπα.
Και ωραία, φακ δε ποδολάγνος, σου σκάει κι άλλος στα καπάκια
(του οποίου το λίνκ δε θα δημοσιεύσω γιατί έχει μουσική σελίδα να προμοτάρει και εγώ αλ τσαντίρι το μπλογκ μου δε το κάνω)
03:04 u are so cute and i never see u in this dirty city
03:06 Dirty cities are an amazingly happy place to be, how can you not see me there?
03:09 i dont know but i would like to
03:12 you would like to..what?see me? Hello *waves*
03:16 i would like to know you better...if i can
03:20 OK, let's play the ten question game then.
03.22 where do u live (α,το πήρες σοβαρά εσυ.. οκ τότε!)
03.23 Down in a hole somewhere in Athens city. Where do YOU live?
03.29 viktoria, more or less you favourite part of you body for a kiss 03.40 add me tr*****dios@hotmail.com (ουτε καν όμως?)
12:37 Elbow! ( aisxos twra ti rwtas re file.....................................!!!)
11 Min ago
English???
23:35 Why, dont you speak greek? (αφού το προφίλ σου λέει Αθενζ μη σε χέσω)
23.39 im not good with the lenguages (ούτε με την ορθογραφία, α?)
23:42 Oh? And what's your language? .....please don't make me ask what you're good at...
00.16 ispanos u have to answer me yet
00.23 lol... answer you what?
00.38 you play guitar... you play piano you tak photos i think u are so great in sex.. (αχ, βρίσκεις?) please chain me at my bed and make me yours !!
01.51 I'm a married woman, amigo
01.58 it was a joke (yeah, right) oh my god u, the greek people live the life so hard and serious!
02.11 so not true! Although I'm not 100% greek (και θα σου γαμήσω αμα με ξαναπείς γραική. Ηλίθιε, μόλις σε αντιπάθησα) This is Myspace anyway, who really is serious?
02.13 mixture of greek and mynotaurous? :P
02.14 minotauros was greek. Mixture of minotauros and south african.
02.16
03:23 finally,,,you are crazy chain me at my bed...
Μπα.
Αγαπητοί κύριοι αγάμητοι, που δεν είστε στο στενό κύκλο των φίλων μου, ούτε στον ευρύτερο μαϊσπεϊσιανό κύκλο των "friends" και που κατα πάσα πιθανότητα κολλήσατε σε μια φωτό στο προφίλ μου(σκατά πρέπει να γίνει private) που δείχνει ενα μισό μάτι, σαγόνι κι ενα αυτί με κάτι μαλλιά και αποφασίσατε να ασχοληθείτε με αυτό το σαγονοαυτιμαλλί, παρακαλείσθει όπως περάσετε από άλλο προφίλ απόψε, ξέρετε κάποιο που να δηλώνει οτι κρεατοψάχνεται? Ε, αυτό.
P.S. Πως στα διαλα κανεις ενα γαμημένο print screen στα Vista επιτέλους?



