Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015

-void-

Το πρωτο δικαιωμα του ανθρωπου ειναι το δικαιωμα στην φαντασια.
Αυτοι που δεν φανταζονται ακρωτηριαζουν το πιο δημιουργικο μερος του σωματος. 
Ειναι πιο ευκολο να σκεφτομαστε λογικα παρα να φανταζομαστε, γιατι ο συλλογισμος ειναι επαναληψη ενω η φαντασια ειναι δημιουργια.. Σ'εναν κοσμο που συνεχως μεταβαλλεται, μονο αυτοι που δημιουργουν (κι αυτοι που καταστρεφουν) νιωθουν ανετα.. 
Αυτοι που επαναλαμβανουν νιωθουν ζαλη μπροστα στην μεταβολη.
Ουσια της πραγματικοτητας ειναι η αλλαγη και η αλλαγη ειναι ενεργεια, δραστηριοτητα, πληροφορια, γνωση, πραξη. Ερωτας και Αιωνια Χαρα.
Η ρασιοναλιστικη σκεψη δεν προσφερει χαρα γιατι ο ρασιοναλισμος ειναι αντι-ερωτικος.
Ο συλλογισμος ειναι ενα τικ-τακ που ενθαρρυνει το νου να μπλεχτει σαν εκκρεμες σε αμετρητα επιμερους ζητηματα. Με τους συλλογισμους κανεις το γυρο του κοσμου σε 80 μερες.
Με την φαντασια σε μια μερα γυρνας 80 κοσμους.
Καθενας ας διαλεξει το ταξιδι του, χωρις ομως και να επιβαλλει το αεροπλανο του Νευτωνα στη θεση του μαγικου χαλιου.
Ας χρησιμοποιησουμε το νου για να δημιουργησουμε πανω σε αυτο που βλεπουμε, το πραγματωμενο οραμα αυτου που θα μπορουσαμε να ζουμε..


Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

17/18-09

Ηδη 2 χρόνια ρε 'συ Παύλο.. Δεν ξεχνάμε. Πως θα μπορούσαμε?
Δεν συγχωρούμε. Ουτε γι'αστείο. Δεν ησυχάζουμε και δεν ηρεμούμε μέχρι να σαπίσει κι ο τελευταίος φασίστας. 
Εχουν ακόμα ναζί στην Βουλή, οι μαλάκες. Δίνουν ακόμα αέρα, οι μαλάκες. Χτυπάνε παλαμάκια σαν λοβοτομημένοι σε προεκλογικούς εμετούς, οι πιο ευκόλως χειραγωγήσιμοι μαλάκες.. Ολοι αυτοί ειναι εν δυνάμει Ρουπακιάδες. Όλοι, ανεξαιρέτως. Είναι αδιανόητο ρε.. Πως σκατά να'μαι ήρεμη, πες μου.
Ασφυξία.





Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2015

2.57

Ισως πρεπει να δεις τα πραγματα απο αποσταση
οπως τα πουλια.
Και να'σαι ελευθερη
οπως τα πουλια.
Να αποδημεις και να επιστρεφεις.
Μεταξυ αποδημιας κι επιστροφης
μεσολαβουν δευτερολεπτα
η μερες, οχι παραπανω
οσο διαρκουν οι σκεψεις,
πουτανες σκεψεις μικρονοες.
Νοσηρη διαχειμαση.
Δεν αποδημω, αποδομω.
Συναισθηματα και ελξεις
Και υπνωτιζομαι στην θεα και στον ηχο της φωτιας.
Εγγυηση εμποδιου της επιστροφης

Σε σενα.



Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

..με το πρόσωπο κολλημένο στο τζάμι
κοιτάζω εκστατικά
πίσω απ' τις στάλες της βροχής
ένα πολύχρωμο κόσμο
κρύβω μέσα μου ένα παιδί
με τις τσέπες γεμάτες μπίλιες
μέσα στο χειμώνα
ένα παιδί με δακρυσμένα μάτια
για το γατάκι του που πέθανε
για το λουλούδι που μαράθηκε
για όσους έφυγαν χωρίς επιστροφή
κρύβω μέσα μου ένα παιδί
με τρύπιο παλτό
που λαχταράει τα ζεστά κάστανα
την γειτονιά και τους φίλους
την άνοιξη που θάρθει
κρύβω μέσα μου ένα παιδί
που δεν δέχεται
πως μπορώ να γελάω
όταν την ίδια στιγμή κάποιος κλαίει
κρύβω μέσα μου ένα παιδί
απαρηγόρητο
που θάθελε να φτιάξει τη ζωή
στα μέτρα της καρδιάς του

Από τη συλλογή Αναρχικά (1979)
Τολης Νικηφορου