Τρίτη, 27 Απριλίου 2010

Χίλια χρόνια βρε θα ζήσεις!!

Περι ποδολάγνου (και ενός ισπανού) ο λόγος..
Αλλ' ουχί του ίδιου ποδολάγνου που πραναφέραμε σε προηγούμενο πόστ ανουσιότητας-νομίζω δηλαδή, νέο αίμα με παρόμοιο φετίχ...
(μαϊσπέϊς, σ' αγαπώ)

03:12
exeis mipos kapoio zeygari klassikes miteres psilotakounes goves i xamilotakouna mitera gobakia i ballarines pou na nai poluforemenes kai na exoun entones daxtylies mesa apo ta podia sou logo tis pollis xrisis?

12:15 Dude se euxaristw, molis mou edwses trofi gia ti nea mou anartisi

03:16
diladi exeis?

12:16 Nope

26/04/2010 03:17
tote ti anartisi tha kaneis an oxi fotografion?

...Τώρα να του δώσω λίνκ του Fucked-Up Land ή όχι?
Μπα.

Και ωραία, φακ δε ποδολάγνος, σου σκάει κι άλλος στα καπάκια
(του οποίου το λίνκ δε θα δημοσιεύσω γιατί έχει μουσική σελίδα να προμοτάρει και εγώ αλ τσαντίρι το μπλογκ μου δε το κάνω)

03:04 u are so cute and i never see u in this dirty city
03:06 Dirty cities are an amazingly happy place to be, how can you not see me there?
03:09 i dont know but i would like to
03:12 you would like to..what?see me? Hello *waves*
03:16 i would like to know you better...if i can

03:20 OK, let's play the ten question game then.
03.22 where do u live (α,το πήρες σοβαρά εσυ.. οκ τότε!)

03.23 Down in a hole somewhere in Athens city. Where do YOU live?
03.29 viktoria, more or less you favourite part of you body for a kiss 03.40 add me tr*****dios@hotmail.com (ουτε καν όμως?)

12:37
Elbow! ( aisxos twra ti rwtas re file.....................................!!!)

11 Min ago

English???


23:35 Why, dont you speak greek? (αφού το προφίλ σου λέει Αθενζ μη σε χέσω)

23.39 im not good with the lenguages (ούτε με την ορθογραφία, α?)
23:42 Oh? And what's your language? .....please don't make me ask what you're good at...

00.16 ispanos u have to answer me yet

00.23 lol... answer you what?
00.38 you play guitar... you play piano you tak photos i think u are so great in sex.. (αχ, βρίσκεις?) please chain me at my bed and make me yours !!
01.51 I'm a married woman, amigo
01.58 it was a joke (yeah, right) oh my god u, the greek people live the life so hard and serious!

02.11 so not true! Although I'm not 100% greek (και θα σου γαμήσω αμα με ξαναπείς γραική. Ηλίθιε, μόλις σε αντιπάθησα) This is Myspace anyway, who really is serious?

02.13 mixture of greek and mynotaurous? :P
02.14 minotauros was greek. Mixture of minotauros and south african.
02.16
no, minotauros was from krhth...living the independientism! south african nice marry me then (Από το 2005 έχω μαζέψει καμια δωδεκαριά μαϊσπεϊσιανές προτάσεις γάμου από total strangers, μαλάκα έχω πέραση τελικά!)
02:24 crete is very much greek, last time I checked So there you go, Greek. Marry you? Only if I get a honeymoon that lasts a year, man... but marriage is so overrated these days, I'll end up twice my size with 7 kids and an ironing board in front of me all the time.. plus you will soon leave me for another, younger woman and then my heart will be shattered..
03:23 finally,,,you are crazy chain me at my bed...

Μπα.
Αγαπητοί κύριοι αγάμητοι, που δεν είστε στο στενό κύκλο των φίλων μου, ούτε στον ευρύτερο μαϊσπεϊσιανό κύκλο των "friends" και που κατα πάσα πιθανότητα κολλήσατε σε μια φωτό στο προφίλ μου(σκατά πρέπει να γίνει private) που δείχνει ενα μισό μάτι, σαγόνι κι ενα αυτί με κάτι μαλλιά και αποφασίσατε να ασχοληθείτε με αυτό το σαγονοαυτιμαλλί, παρακαλείσθει όπως περάσετε από άλλο προφίλ απόψε, ξέρετε κάποιο που να δηλώνει οτι κρεατοψάχνεται? Ε, αυτό.

P.S. Πως στα διαλα κανεις ενα γαμημένο print screen στα Vista επιτέλους?

Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

About a bag, an eye and a dog off the leash

Asta, pire fwtia i tsanta mou simera pou pigame gia kafe me ta paidia :p
Ο χρήστης [Εl] λέει (1:30 πμ):
plaka kaneis
Ο χρήστης Alice in.. wow, Weirderland λέει (1:30 πμ):
tsou
Ο χρήστης [El] λέει (1:30 πμ):
a
pos to kataferes
Ο χρήστης Alice in.. wow, Weirderland λέει (1:31 πμ):
i agapimeni mou re malaka
epese tsigaro i kaftra de kserw kai murizame oloi kammeno
meta eidame tin tsanta mou na kremetai apo tin karekla kai na exei lampadiasei kanonika
kapnoi fwtia staxtes kai tetoia sou lew!
Ο χρήστης [El] λέει (1:32 πμ):
to travixate video toulaxiston ?
Ο χρήστης Alice in.. wow, Weirderland λέει (1:32 πμ):
entaksei an den itan toso asteio tha eklaiga akoma tin tsanta mou
ti video mwri treli ki esu
mono photos :p
Ο χρήστης [El] λέει (1:37 πμ):
ton teleuteo kero ginonte kati tetia koula
proxtes o A as poume katafere na mou gratsounisei to mati akrivos sti gonia pou xekiname to molivi fasi akrivos apo kato me to xeri pou den exei nixia
to idio apogeuma piga se mia fili mou gia kafe
Ο χρήστης [El] λέει (1:38 πμ):
akou to apogeuma ti epexe
Ο χρήστης [El] λέει (1:40 πμ):
pao gia kafe erxomaste spiti mou na doume photo kai xexnieme trivo to mati kai petagome apo ton pono kai opos einai misanoixto to parathiro skao me ton auxena stin gonia
Ο χρήστης [El] λέει (1:41 πμ):
mia ora me krio nero kai pani sto kefali kai na min eimai sigouri an eimai se fasi diasisis
Ο χρήστης Alice in.. wow, Weirderland λέει (1:41 πμ):
XAAAXAXAXAXAXAXAXA
Ο χρήστης [El] λέει (1:44 πμ):
me tin alli ti fili mou spASTA VAZOUME KENOURGIO LOURI STO SKILAKI TIS TO PAME VOLTA SPAEI I MALAKIA MAS FEUGEI KAI EUTIXOS TO ILITHIO STOUKARE STO TZAMI STIN EISODO TIS KAI LIPOTHIMISE
Ο χρήστης Alice in.. wow, Weirderland λέει (1:45 πμ):
de ginontai auta pou les de ginontai
DEN GINONTAI, TELOS
Ο χρήστης [El] λέει (1:45 πμ):
OTI NA NAI RE KAI OLO KATI PSILOMALAKIES TETIES GINONTE AUTI TIN PERIODO
Ο χρήστης Alice in.. wow, Weirderland λέει (1:45 πμ):
auto pote egine?
Ο χρήστης [El] λέει (1:45 πμ):
XTES ME TO SKILI
KI AUTO ME TO MATI.. PROXTES

OWNED

Τρίτη, 20 Απριλίου 2010

MySpace

Το να είσαι κοριτσάκι στο myspace μπορεί να γίνει από αστείο έως και τραγικά αστείο.
Ιδίως όταν κατα καιρούς λαμβάνεις αιτήματα "φιλίας" και μηνύματα από ποδολάγνους που επιμένουν μετά από απανωτά ignore, από ανθρώπους που δε ξέρεις και δε θες να μάθεις, σε φρικάρουν, από ανθρώπους που είναι πέφτουλες/γυμνοσάλιαγκες, από άσχημες λεσβίες από το Ιραν, από ευαίσθητους κακόμοιρα γλυκούληδες που υποφέρουν τόσο από την αγάπη, από κακούληδες άντρες, από βλαμμένα με σηκωμένα λιλιά, από βλαμμένα με θέματα επειδή τα λιλιά τα δικά τους δε σηκώνωνται και ζηλεύουν τους προηγούμενους, από γενικά ο,τι να'ναι και εκεί που το παίρνεις απόφαση οτι οσο γέλασες, γέλασες, η ανουσιότητα έφτασε στο όριό της και άλλο δεν παει, you get this guy's message .
(I don't know him. Obviously.)

Dude: (20:48)
"kabla mou esy na hkseres poso polu thelw na xyso mesa sto m**naki sou to igro...na niotheis ta kafta mou xisia kai meta na mou pareis ena trelo klarino gia na mou sikothei ksana na mou pezeis klarino me ta duo xerakia sou ta mikra na niotheis to klarino me ths flebes kala.."

Εγω: (13:00)
ma...klariiiiiiino????

Dude: (23:42)
"e ti ti thes esu mwraki mou??gia pes mou asteri mou.."

(11 minutes later he rethinks and...)


Dude: (23:53)

"ama ksekopseis apo teties malakies pragatika tha eisai pio omorfh...pistebeis ston satana h kaneis prospathia na ton deis..mia symbouli kalitera na min sou tyxei pote na ton deis..den exei simasia ti kaneis i se pia gamimenh eresh eisai h an eisai ftoxos h plousios.ksexna ta ola auta den metraei giauton tipota apo ayta,an se thelei tha erthei na se brei o idios..xasimo xronou pantos ta methisia pou kaneis ,xalas apla ton eyato sou thes balta sto mialo sou an thes .kane pws den akouse spote tipota apo mena."



ΚΟΙΤΑ ΦΙΛΕ, last week είδα το Paranormal Activity και έκλασα μέντες και χθές το βράδυ είδα πάλι τον Εξορκιστή(director's cut), Ε, ΣΟΥ ΓΑΜΩ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΑΛΙ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ!



(ps. ο επόμενος που θα υποννοήσει οτι είμαι σατανίστρια και αλκοολικιά θα σκάσει το παπούτσι μου στο στόμα του και μετά θα βάλω τον μπαφομέτ να τον πετύχει με το νεροπίστολο).
:)

Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010

Παραλληλισμοί

Διαβάζω το "Καταραμένο Κουτί" του Clive Barker. Βασικά είναι η ιστορία του Hellraiser. Δεν είναι αυτό το θέμα όμως. Διαβάζω για τον Φρανκ και σκέφτομαι τι μαλάκας που είναι. Τα σκάτωσε και κλασσικά μια γυναίκα πρέπει να τον ξελασπώσει, η γυναίκα του αδερφού του, Τζούλια. Αλλά ούτε κι αυτό είναι το θέμα.Σκέφτομαι, διαβάζοντας το πως εκείνη για τον παράνομο έρωτά της με τον Φρανκ γίνεται καριόλα, φόνισσα. Κάνει τα πάντα για εκείνον κι ας είναι αυτός που οι μαμάδες μας λέγαν να αποφύγουμε. Ο κακούλης γοητευτικός. Μόνο που ο Φρανκ είναι μια μάζα κρέας κακίας. Δεμένος με επιδέσμους με ξεραμένο αίμα και πύον παντού πάνω του, να' ναι καλά οι κενοβιάτες. Χρειάζεται αίμα. Την θέλει. Τον θέλει....Και γαμώτο ας μου πεί κάποιος ΓΙΑΤΙ με όλα αυτά μου καρφώθηκε στο μυαλό σαν το απόλυτο soundtrack που εκφράζει τέλεια την κατάσταση Φρανκ-Τζούλιας.. αυτό?

Κυριακή, 11 Απριλίου 2010

"Μέντες"

..θα ήταν ο alternate τίτλος του "Paranormal Activity", όταν φίλοι μου, έχω να τρομοκρατηθώ τόσο από ταινία από τα 15 μου. Και αν. Και έχω δεί πολλά σκατά, τράστ μι.
Θα αποφύγω τα spoilers εδώ κι απλά θα ομολογήσω πως κάποιες σκηνές με είχαν καθηλωμένη στον καναπέ να έχω κόψει την κυκλοφορία του αίματος στο χέρι του δικού μου από το σφίξιμο. Κάποιες γαμιόλες σκηνές που επειδή ακριβώς this kinda shit really happens είναι γαμιόλες, δε φεύγουν από το κεφάλι μου μπα που να κοπανιέται ο πλανήτης όλος και κατηγορώ το κακό παρελθόν μου με τα σκαλίσματα τα παράξενα.

Imdb: -The whole film is meant to frighten you and I can assure you, it does. (Ναι, ναι so can I)
-The ending is intense for many, people in the cinema screamed at this point and it was proper screaming not nervous screaming, it was true (Dude, so was mine. Hint, I never make a sound)

-It is NOT recommended those under 15 should watch this movie. (Καλά, μας δουλεύεις?How about under 27?)

Διάβασα κάπου: "Είναι δεδομένο ότι ο Peli καταφέρνει πολλά με τα μέσα που διαθέτει και παραδίδει ένα horror movie με δυνατές στιγμές και ένα δυο ευρήματα που ενδέχεται να καταφέρουν καίρια πλήγματα στην ψυχική ηρεμία του θεατή, πλήγματα που θα κάνουν αρκετό καιρό να επουλωθούν. "

Μαλάκα δεν κοιμήθηκα όλο το βράδυ λέμε. Και οχι, το 20λεπτάκι που ας πούμε κοιμήθηκα όταν είναι 2ολεπτάκι με εφιάλτες από την κωλοταινία, δεν θεωρείται ύπνος.
Και ο χριστιανός που κοιμάται μέσα στο κρεβάτι έφαγε τέτοιο τράνταγμα και κοψοχόλιασμα από τα δικά μου κοψοχολιάσματα όλο το βράδυ που θα τον δικαιολογήσω αν μου φέρει τον πρωινό καφέ στο κεφάλι..
Πάω να δω παιδικά να νιώσω ασφαλής.

Συχτήρ.

Τετάρτη, 7 Απριλίου 2010

Σπύροι

Όλοι έχουμε κι από ενα πράγμα στην κατηγορία "φοβίες". Εμένα δεν είναι ούτε οι αράχνες, ούτε οι κατσαρίδες, ούτε τα φίδια,ούτε τα ποντίκια και οι σαύρες.
Είναι οι σκορπιοί. Ναι, αυτά τα απαίσια ΠΡΑΓΜΑΤΑ του Σατανά που κανείς δεν ξέρει γιατί υπάρχουν. Απλά υπάρχουν και πάλι-καλά-που-δεν-ζω-στην-Αριζόνα.
Ζώ στην Αθήνα, σε περιοχή με πρασινάκι και ποτέ μου δεν είχα δεί,ούτε στο λόφο μου σκορπιό. Σαρανταποδαρούσες στο μέγεθος παντόφλας ναι, διάφορες αράχνες με το πρόσωπο του Ιησού στην πλάτη ναι, φιδάκια μικρά και μεγάλα μαζί και οχιές ναι, αλλά σκορπιό, μόνο ψόφιο σε μπουκαλάκι φίλης που όταν μου έβαλε μπροστά στα μούτρα ανακοινώνωντας περιχαρής "κοίτα τι μου χάρισε ο πρώην μουου!", και δε ντρέπομαι να ομολογήσω πως παραλίγο να της κατουρήσω τον καναπέ πάνω στον οποίο καθόμουν. Απλά σηκώθηκα κι έφυγα από το δωμάτιο στριγγλίζοντας.
Από πιτσιρίκι τους έτρεμα. Φανταζόμουν πως ήταν μεγάλοι, στο μέγεθος χελώνας και πως κολυμπάνε κι ολας. Μου είπαν οτι είναι κούτσικα τα καημένα και ησύχασα(λέμε τώρα). Είπα να πολεμήσω τη φοβία μου με το να ασχοληθώ και να δω σκορπιούς στο γιουτούμπ, όχι ζωγραφιστούς αλλά να κινούνται. Ζωντανούς δηλαδής. Μεγάλο βήμα για μένα, I tell you.
Νόμιζα τα κατάφερα. Απλά κοίταγα αλλού. Είπα ζωάκια είναι κι αυτά μωρέ τα καημένα, κάτοικοι του πλανήτη και καλόψυχα. Μπορεί να έχουν ευγενική ψυχή και χαρακτήρα. Μπορεί να τους αρέσει και η ποίηση,που ξέρεις?

Πέρσι,που λέτε, είχα πάει για δεύτερη φορά στο χωριό της Πένυς με τα παιδιά. Εκεί βρέθηκε ένας. Μικροσκοπικός και ψόφιος κάτω από το χαλί και ευτυχώς που είχα ενημερώσει οτι χέζω πατάτες με τους σκορπιούς. Τον εξαφάνισαν διακριτικά και με καθησύχασε η κοπέλα οτι κάνουν απολύμανση στο σπίτι κι οτι σιγά μωρέέ.. Αυτούς τους βλέπουμε τα καλοκαίρια να περπατάνε στους τοίχους, μια ΕΤΣΙ τους κάνεις με τη σκούπα και ψοφάνε.. Αμ ΔΕ Πενούλα! Αν σου έλεγα το ίδιο για τις κατσαρίδες τι θα έλεγες?
Η Πένυ σιώπησε για μερικά δευτερόλεπτα. Μετά απλά φώναξε "Σκάσε!".
Φέτος είπαμε να ξαναπάμε. Το μέρος είναι κάτι παραπάνω από φαντασμαγορικά,εκπληκτικά,breathtaking και υπέροχα γαμάτο.
Με δυο πηγές νερού από το βουνό σε κάθε πλευρά του σπιτιού που ακούγεται μόνιμα λές και βρέχει, λες και έχεις μετακομίσει δίπλα σε invisible καταρράκτες και μυρίζει..Φύση.Μυρίζει όμορφα. Τα χρώματα είναι αλλιώτικα στον ουρανό και το μόνο που βλέπεις είναι βουνά. Βουνά και δέντρα, άντε και κανα κοπάδι πρόβατα με τον βοσκό τους.
Αρχές άνοιξης λοιπόν και το μέρος τίγκα στα λουλούδια. Θα ανοίγαμε φέτος εμείς το σπίτι, με τον δικό μου και τα παιδιά θα ερχόντουσαν 2 μέρες μετά.
Είχα πανικοβληθεί στην ιδέα οτι τέτοια εποχή τα σκορπιουδάκια θα κάνουν πάρτι και έφαγα ώρες γκουγκλάροντάς τα(interesting,creepy as fuck,fact), που κρύβονται, τι θέλουν απο τη ζωή τους και αν θα έπρεπε να προμηθευτώ καλάσνικοφ.
Τα αποτελέσματα ήταν: Βρίσκονται συνήθως σε ορεινά μέρη. Κρύβονται παντού. Παντού όμως. Σε ξύλα, συστάδες βράχων, κοντά σε νερό, κάτω και μέσα από πέτρες και πέτρινα θεμέλια, σε σάπια φύλα, μπάνιο,ντουλάπια, ρούχα,παπούτσια,κρεβάτια.Έχουν το κακό συνήθειο να μπαίνουν λέει και στα πράγματά σου οπότε δε θα είναι και παράξενο το να κουβαλήσεις κανέναν μαζί στη βαλίτσα σου φεύγοντας.. Γιούπι,ένιωθα σαν πρόβατο που πήγαινε στη σφαγή καθώς έκανα νοητά check στα νοητά κουτάκια του σπιτιού. (σημ. σπίτι πέτρινο με ξύλο, χτισμένο το 1889 στην πλαγιά του Πουθενά στην ορεινή Αχαϊα που απαιτεί skills αναρρίχισης για να φτάσεις μέχρι την πόρτα χωρίς να κατρακυλήσεις στον γκρεμό φορτωμένος με τα μπαγκάζια σου). Πολλά check.
Θα βρισκόμουν στο turf τους και μόνο μου όπλο εναντίον τους θα ήταν αυτό που δεν έχω. Ψυχραιμία.

Πέμπτη πρωί και με AC/DC, καφέ στο χέρι και το αμάξι φορτωμένο μπαγκάζια και ψώνια από το σουπερ μαρκετ(1 μικρή σακούλα χρήσιμα τρόφιμα, 2 μεγάλες σακούλες μαλακίες και σοκολάτες) φτάναμε Σειρές για το 5ήμερο της ευτυχίας.
Ανοίξαμε το σπίτι, φτάνοντας στο μεγάλο δωμάτιο και ψιλοαγχωμένοι για το τι θα βρούμε, μας υποδέχτηκε ενα ιπτάμενο ποντίκι. Λέω ιπτάμενο γιατί έδωσε ενα σαλτο μορταλε από την πανύψηλη ντουλάπα στο κρεβάτι και εξαφανίστηκε γρήγορα κάτω από το κρεβάτι.
Ποντίκια είπαμε I can handle. Θα το βρίσκαμε αργότερα να το βγάλουμε εξω. Ο δικός μου άνοιγε ενα ενα τα παράθυρα με γρήγορες κινήσεις και ωωωωπ! "Μπέμπα έφυγες!" ήταν το μόνο πράγμα που άκουσα και ακόμα φορτωμένη τσάντες άρχισα να τρέχω έξω από το σπίτι και να χοροπηδάω φρικιασμένη. 4 λεπτά μέσα στο σπίτι κι εμφανίστηκε ο πρώτος. Μεγάλος, μαύρος και πούστης κρυβόταν στο περβάζι.
Με ακολούθησε κι ο Γ, πιο ψύχραιμος βέβαια. Φοβήθηκε αλλά δεν πρόκειτε να το παραδεχτεί ποτέ. (χουχουου). Το πρώτο βράδυ ανοίξαμε το ντιβάνι και κοιμηθήκαμε στον κάτω όροφο που είναι το μεγάλο τζάκι, η τραπεζαρία και η κουζίνα. Όσο για τον σκορπιό, ποτέ δε μάθαμε που πήγε αλλά δεν τον ξαναείδαμε. Το ποντίκι πάντως σουλάτσαρε μέσα στο σπίτι μέχρι που μπήκε ποντικοφάρμακο. (May you rest in peace ποντικάκι και να ξέρεις οτι εγω σε συμπάθησα και δεν ήθελα ποτέ να πεθάνεις).

Παρασκευή βράδυ ήρθαν τα παιδιά.
Σε κάποια φάση μετά από ώρες ανέβηκα στο πάνω σπίτι να αλλάξω μουσική. Βγαίνοντας χορεύοντας με τις υφασμάτινες παντόφλες,με γαμώ τις διαθέσεις από το δωμάτιο και προς την εξώπορτα για να ξανακατέβω κάτω έφαγα το πάγωμα της ζωής μου. Στο ξύλινο τοίχο. Κίτρινος. Μεγάλος κι αυτός. Η ουρά του ταλαντεύεται και μας χωρίζουν ελάχιστα εκατοστά. Πρέπει να μου πήρε 3-4 δευτερόλεπτα για να τρέξω κάτω τις πέτρινες σκάλες στα παιδιά και να βγάλω άναρθρες κραυγές που νομίζω λέγαν "σκορπιός". Τα αγόρια ανέβηκαν να τον σκοτώσουν, ο Β πήρε το τσίγκινο φαράσι κι ο δικός μου μια σκούπα, εγώ πήρα τ' αρχίδια μου και τα κατάπια. Την ώρα που η Πένυ προσπαθούσε να καταλάβει τι σταδιάλα φοβάμαι, μουρμουράω "ε,οχι ρε μαλάκα, ε όχιιιιιι" κοιτάζοντας στον τοίχο δίπλα από το κεφάλι της κι άλλον σκορπιό,μικρό και μαύρο και λίγο πριν πάθω κρίση πιάνει η Αθηνούλα το πράμα για το τζάκι και δολοφονεί με μένος το μπάσταρδο. Εγω εννοείται χοροπηδάω πολλά μέτρα πιο πέρα.

Να μη τα πολυλογώ το ίδιο βράδυ βρήκα(εγώ ρε πούστη???) άλλους 3 στους τοίχους του κάτω σπιτιού. Έχουμε μείνει εγώ κι ο δικός μου όταν είδα τον τελευταίο. Αποφάσισα σε παράξενη κρίση θάρρους οτι πρέπει εγώ να τον σκοτώσω this time. Κρατώντας αυτό που μοιάζει σαν φαράσι για το τζάκι με το κοντάρι και με το χέρι τεντωμένο δήλωσα "ή εγώ ή εσύ πουτάνε σκορπιέ" στο μικρό μπαστάρδι στην εσοχή του πέτρινου τοίχου. Εννοείται οτι όσες φορές πλησίασα να τον καθαρίσω κότεψα. Κότεψα ακόμα και στην ιδέα του κρράτττς που κάνουν,κότεψα οτι δεν θα τον πετύχω καλά και απλά θα πέσει κάτω και θα φωνάξει τον μπαμπά του ή αισθάνθηκα τύψεις. Πάντως δε τα κατάφερα. Παρέδωσα πάλι το "όπλο" στον ιππότη.
Μέχρι τη Δευτέρα κάθε βράδυ ανακάλυπτα κι άλλους. Οι άλλοι της παρέας και να τους έβλεπαν απλά δεν μίλαγαν για να αποφύγουμε το drama. Βρήκαμε εντομοκτόνο και ψέκαζα σαν τρελλή τα δωμάτια που κοιμόμασταν τις 3 τελευταίες μέρες μας εκεί.
Κάθε βράδυ προτού ξαπλώσουμε διπλοτσέκαρα σκεπάσματα, κοίταζα τοίχους και ταβάνια και αν δε με έπαιρνε ο άλλος αγκαλιά-κεφαλοκλείδωμα δεν θα κοιμόμουν με τίποτα.

Σε μια προσπάθεια να συμφιλιωθώ με τα αραχνοειδή αυτά, τα ονόμασα όλα Σπύρο.
Το βράδυ στο μπάνιο όταν είμαι με το βρακί και πρίν βάλω πυτζάμες ανακαλύπτω κι άλλον μικροσκοπικό Σπύρο πάνω από την πόρτα να με κοιτάει. Το ξέρω οτι με κοίταζε και σκεφτόταν οτι αν δεν ήμουν εγώ δε θα είχε ξεκληριστεί όλη του η οικογένεια. Το ξέρω οτι σκεφτόταν οτι είμαι μεγάλη πουτάνα και μια μέρα θα ορκιστεί εκδίκηση. Νιώθω περήφανη που δε βγήκα τρέχοντας με το βρακί και τα χέρια σε παράταση αλλά έκατσα, άλλαξα, βούρτσισα δόντια και ΜΕΤΑ βγήκα.
Πλέον έχω δεί περισσότερους σκορ..Σπύρους απ'οτι ο μέσος Αθηναίος που βολτάρει στη φύση.
Και οχι, το οτι τα σέβομαι σαν μέρος της πανίδας και κάτοικοι του πλανήτη δε θα με κάνει ποτέ να τα συμπαθήσω ή να τα φοβάμαι λιγότερο.
Α, αν πατήσατε στο παραπάνω λινκ με το interesting fact, θα δείτε οχι είχα δίκιο.. Όχι απλά κολυμπούσαν αλλά είχαν και το μέγεθος αμαξιού.
FFS.....