Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Εισαι εσυ, με την μπλε πορτα, τις χοντρες μπρουτζινες χορδες που δεν υπηρξες ποτε στ' αληθεια.
Εισαι κι εσυ, παντα παρων κι απων ταυτοχρονα. Που φιλας τα χερια μου και κλειδωνεις την αγκαλια σου.
Μετα..εισαι κι εσυ, το ξεχωριστο συνηθισμενο, ο τζοκερ.
Μετα ειμαι κι εγω. Με τιποτα στα χερια. Χημικες ενωσεις. Ανθρωπινες ενωσεις  αποστασεις. Γινονται μεγαλυτερες απο ποτε..





Δεν υπάρχουν σχόλια: